بررسي اثر اصلاح چگالي و كوواريانس بهبوديافته در مدل‌سازي محلي ميدان گراني به‌روش كالوكيشن كمترين‌مربعات در ايران

به‌دليل عدم‌وجود اطلاعات كافي در مورد چگالي اجرام زيرسطحي، در مدل‌سازي ميدان گراني زمين، معمولاً از ميانگين جهاني چگالي به‌صورت عددي ثابت در كل منطقه موردمطالعه استفاده مي‌شود. در حالي‌كه، افزايش دقت تقريب چگالي در مدل‌سازي اثر گرانش ناشي از جرم توپوگرافي، دقت مدل‌سازي ميدان گراني را بالاتر خواهد برد. براي امكان‌سنجي اين موضوع، از يك مدل چگالي توپوگرافي با قدرت تفكيك 30× 30 كه از پردازش نقشه‌هاي لرزه‌نگاري و اطلاعات ماهواره‌اي لايه‌هاي ليتوسفر تهيه شده، براي افزايش دقت تقريب چگالي ثابت در چهار منطقه مطالعاتي درون ايران با وضعيت توپوگرافي و پراكندگي داده متفاوت استفاده شده است. به اين ترتيب كه، علاوه‌بر مقدار ميانگين جهاني، مقدار ميانگين چگالي در ايران و منطقه نيز در مدل‌سازي اثر گرانش ناشي از جرم توپوگرافي لحاظ شد. در مدل‌سازي ميدان گراني، روش كالوكيشن كمترين‌مربعات و به‌تبع، تكنيك RTM در مدل‌سازي اثر گرانش ناشي از جرم توپوگرافي به‌كار گرفته شد. همچنين، افزون بر اصلاح چگالي، استفاده از رويكرد كوواريانس بهبوديافته در مدل‌سازي ميدان گراني نيز مورد ارزيابي واقع شد. نتايج مقايسه با نقاط كنترلي اين پژوهش نشان مي‌دهد، به‌كارگيري اصلاح چگالي و رويكرد كوواريانس بهبوديافته در مناطق با توپوگرافي خشن و فاقد داده گراني‌سنجي كافي و پراكندگي مناسب، به‌شكل قابل‌اعتنايي (1.88 ميلي گال معادل %15.6 در منطقه مطالعاتي اين پژوهش) باعث افزايش دقت مدل‌سازي ميدان گراني مي‌شود.