مطالعه عددي موردي تغييرات زماني-مكاني غلظت‌هاي سطحي دي اكسيد نيتروژن و ازون در تهران با استفاده از مدل WRF-Chem

پژوهش حاضر با هدف ارزيابي عملكرد مدل WRF-Chem در برآورد مقدار ايستگاهي و توزيع مكاني NO2 و O3 در منطقه تهران در طي تابستان‌هاي 1400-1398 انجام شد. در ابتدا، با بررسي داده‌هاي غلظت ساعتي و روزانه آلاينده‌هاي NO2 و O3 از مركز كنترل كيفيت هواي شهرداري تهران براي ايستگاه‌هاي سنجش آلودگي، روزهاي رخداد بيشينه غلظت O3 در فصل تابستان براي اجراي مدل WRF-Chem انتخاب شدند. در پيكربندي اجراي مدل از سازوكار شيمي RADM2 استفاده شد. براي توليد گسيل‌هاي شبكه‌بندي‌شده در دامنه شبيه‌سازي از پيش‌پردازشگر گسيل PREP-CHEM-SRC استفاده شد. داده‌هاي گسيل جهاني از داده‌هاي گسيل RETRO و GOCART و گسيل‌هاي انسان‌زاد گازهاي گلخانه‌اي و آلاينده‌هاي هوا از جمله CO، NH3، NOx، SO2، NMVOC و CH4، از پايگاه داده EDGAR_HTAP v5.0 اخذ شدند. گسيل هاي اوليه هواويزهاي انسان‌زاد كربن سياه، كربن آلي و دي متيل سولفيد از پايگاه داده مدل GOCART، گسيل‌هاي زيست‌زاد از مدل MEGAN و گسيل‌هاي NOx ناشي از آذرخش با استفاده از پارامترسازي بر اساس ارتفاع قله ابر به‌دست آمده‌اند. نتايج ارزيابيِ پهنه NO2 شبيه‌سازي شده و پهنه برگرفته از داده‌هاي ماهواره‌اي OMI نشان داد كه با در نظر گرفتن كمي جابه‌جايي مكاني، مدل توانسته ميزان بالاي آلاينده NO2 روي منطقه تهران را شبيه‌سازي كند. مدل همچنين بيشينه آلاينده O3 سطحي را در تهران شبيه‌سازي مي‌كند اما گذر ماهواره در اكثر روزهاي اجرا، از روي منطقه تهران به گونه‌اي است كه داده‌اي از O3 در اختيار ما نمي‌گذارد. در ارزيابي ايستگاهي، نتايج بيانگر فراتخمين غلظت O3 و فروتخمين زياد غلظت NO2 توسط مدل WRF-Chem بود.