موعود باوري در قرآن و اديان

No English title

در قرآن، آيات بسيارى وجود دارد كه درباره حضرت مهدى (عليه السلام) و قيام جهانى او نازل گرديده است. آياتي كه بسياري از مفسران آنها را بر امام مهدي (ع) تطبيق كرده اند كه ظهورش در آخرالزمان نويد داده شده است. هرگاه مطلبي از پيامبر (ص) متواتر گردد، ناگزير بايد پذيرفت كه قرآن حكيم آن را يك سره مسكوت نگذارده است، هر چند عقول ما به سادگي آن را در نيابد؛ بنابراين استخراج اين عقيده از آيات مباركه برعهده كسي است كه حقايق قرآني را با فهمي در خور آن، درك كند و ترديدي نيست كه بنا بر نص حديث شريف ثقلين كه نزد همه مسلمانان متواتر است، اهل البيت (ع) همتا و كفو قرآنند. از اين رو، بايد آياتي را كه ايشان بر ظهور مهدي (ع) حمل كرده اند، دليل قرآني ايده مهدويت به شمار آوريم. در اين زمينه احاديث فراواني از حضرات ايمه (ع) نقل شده است كه در آنها آيات بسياري بر حضرت مهدي (ع) و موضوع هاي مرتبط با آن حضرت تطبيق شده است. مهدويت به عنوان اصل از اصول بنيادين جامعه بشري مطرح است. اين اصل در آئين ها و نحله هاي فكري مطابق فرهنگ آن جامعه انعكاس شده است. اين گفتمان در فرايند تاريخ اسلام دچار دگرديسي ها شد كه در سده هاي بعد مشكلات زيادي را در راه زيست مسالمت آميز فرقه هاي اسلامي خلق كردند؛ از اين رو ضروري است كه در اين عرصه دست به قلم برد و مهدي باوري را از منابع اوليه تاريخ اسلام استخراج كرد. در اين مقاله به صورت توصيفي اكتشافي و به روش كتابخانه اي به منابع اوليه تاريخ اسلام مراجعه شده است. يافته ها چنين نشان مي دهد كه علماي اديان بزرگ مهدويت اين اعتفاد را دارند كه حضرت مهدي عج متولد شده است، بعد از مدتي غايب شده است. و اكنون در حال غيبت به سر مي برد بعدا ظهور خواهند كرد و حكومت بر مبناي عدالت را بر پا خواهد كرد.

No English abstract