بررسي برخي از عوامل مؤثر در پاسخ به سرمادرماني در زنان مبتلا به زگيل تناسلي

سابقه و هدف: درمان زگيل تناسلي به روش‌هاي مختلفي انجام مي‌شود كه ممكن است هركدام مزيت و معايبي داشته باشند. اين مطالعه را با هدف تعيين برخي از عوامل مؤثر در پاسخ به سرمادرماني در زنان مبتلا به زگيل تناسلي انجام داديم.مواد و روش‌‌ها: اين مطالعه‌ي مورد-شاهدي روي 200 زن مبتلا به زگيل تناسلي و داوطلب براي اجراي سرمادرماني مراجعه‌كننده به بيمارستان فرشچيان (سينا) در سال 1400 تا 1401 انجام شد. قبل از شروع سرمادرماني، از ضايعات، نمونه‌ي بافتي جهت انجام PCR و تعيين ژنوتيپ ويروس پاپيلوماي انساني انجام شد. بر اساس نوع زيرگروه استخراج‌شده، ضايعات در سه گروه پرخطر، متوسط و كم‌خطر دسته‌بندي شدند. سرمادرماني براي هر ضايعه هر دو هفته ‌يك‌بار و حداكثر تا شش جلسه انجام شد. بيماران يك ماه بعد از انجام آخرين نوبت سرمادرماني از نظر ميزان بهبود بررسي شدند. پاسخ ندادن به درمان به‌عنوان گروه مورد و پاسخ دادن به آن به‌عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد.يافته‌ها: از نظر ژنوتيپ، 43 درصد پرخطر، 24/5 درصد متوسط و 32/5 درصد كم‌خطر بودند. فراواني پاسخ به درمان 37 درصد بود. بين پاسخ به سرمادرماني براي از بين ‌بردن زگيل تناسلي ناحيه‌ي آنوژنيتال زنان شركت‌كننده در مطالعه با سن (0.008 =P)، سايز ضايعه (0.001 =P)، ريسك ضايعه (0.001 =P) مدت ابتلا (0.008 =P) و محل ضايعه (0.014 =P) ارتباط معني‌داري مشاهده شد.نتيجه‌گيري: پاسخ به سرمادرماني در زگيل‌هاي تناسلي آنوژنيتال نسبتاً پايين است. ضايعات ناحيه‌ي واژني، سن كمتر، سايز كوچك‌تر ضايعات، مدت ابتلاي كوتاه‌تر، به دنبال سرمادرماني پيش‌آگهي بهتري دارند