بررسي آريتمي‌هاي قلبي در جراحي‌هاي غير قلبي با تمركز بر نوع آريتمي و نوع جراحي

سابقه و هدف: آريتمي (غيرطبيعي بودن ضربان قلب) شايع‌ترين علت مرگ در بيماران قلبي است، هدف از مطالعه‌ي حاضر، بررسي آريتمي‌هاي قلبي در جراحي‌هاي غير قلبي با تمركز بر نوع آريتمي و نوع جراحي در بيمارستان امام خميني (ره) واقع در شهر ايلام، در سال 1400 است.مواد و روش‌‌ها: در اين مطالعه‌ي گذشته‌نگر، تعداد 150 بيمار به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. پرسشنامه حاوي اطلاعات دموگرافيك، نوع بيماري زمينه‌اي، نوع آريتمي، پيامد باليني آريتمي، نوع جراحي و نوع بيهوشي است. داده‌هاي مطالعه شده توسط نرم‌افزار SPSS، آزمون t و k2 تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها: بيشترين آريتمي ايجادشده در بيهوشي عمومي مربوط به آريتمي AF و تاكي‌كاردي به‌طور معناداري 100% بود (0.04 P). نتايج نشان مي‌دهد كه كرانيوتومي بيشترين تعداد مرگ را به‌عنوان پيامد باليني آريتمي داشت (72/5 %) و بين نوع جراحي و پيامد باليني آريتمي ارتباط معناداري بود. نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه به‌طور كلي نشان داد كه برادي‌كاردي شايع‌ترين آريتمي و PVC نادرترين آريتمي بود. بيهوشي عمومي نقش مهمي در ايجاد آريتمي‌هاي قلبي داشت و بروز آريتمي AF در سنين بالاتر مشهود بود. بيشترين بهبود در محدوده‌ي سني 30 تا 60 سال رخ داد كه در مردان بيشتر از زنان بود. بروز AF بيشتر در بيماراني كه لاپاراتومي كرده بودند، مشاهده شد. بروز AF بعد از عمل، عارضه‌اي مكرر و جدي در بيماران مسن‌تر است.