اثرات محافظ قلبي نانو-نيوزوم هاي بارگيري شده با سيمواستاتين بر كارديوميوسيت ها در ايسكمي قلبي

زمينه. ايسكمي قلبي علت اصلي مرگ ومير بوده و استاتين ها آن را بهبود مي بخشند. هدف از اين مطالعه افزايش اثربخشي سيمواستاتين نيوزومه شده است. روش كار. تعداد 25 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار به 5 گروه كنترل، ايسكمي (القا شده با LAD بسته شده)، ايسكمي قلبي دريافت كننده نيوزوم، ايسكمي قلبي دريافت كننده سيمواستاتين و دريافت كننده سيمواستاتين نيوزومه شده تقسيم شدند. يك ماه پس از تزريق دارو، از بافت قلب گروه هاي مورد مطالعه، پس از استخراج RNA، cDNA توليد و با استفاده از پرايمرهاي اختصاصي آزمون ريل تايم PCR انجام شد. براي تجزيه و تحليل آماري از نرم افزار SPSS نسخه 21 استفاده شد. براي بررسي تأثير مداخلات از تحليل واريانس و سپس از آزمون تعقيبي توكي براي بررسي وجود تفاوت معنادار 0/05 P بين گروه هاي كنترل، گروه هاي مداخله و ساير گروه ها استفاده شد. يافته ها. آپوپتوز و اتوفاژي در گروه ايسكمي نسبت به گروه كنترل افزايش معناداري داشت 0/05 P در گروه سيمواستاتين نيوزومه شده در مقايسه با گروه سيمواستاتين، آپوپتوز و اتوفاژي كاهش معناداري يافتند 0/05 P. همچنين در گروه هاي سيمواستاتين نيوزومه شده و سيمواستاتين در مقايسه با گروه ايسكمي، آپوپتوز و اتوفاژي كاهش معناداري يافت 0/05 P. نتيجه گيري. سيمواستاتين داروي مؤثر در بهبود ايسكمي قلبي است اما مشكل اصلي در استفاده از سيمواستاتين ناپايداري و تجزيه پذيري آن است و استفاده از شكل نيوزومه آن اين مشكل را حل مي كند. پيامدهاي عملي. سيمواستاتين نيوزومه شده در مقايسه با سيمواستاتين در كاهش آسيب ايسكمي قلبي مؤثرتر است.