بررسي فراواني و پيش آگهي آنفلوانزا در كودكان بستري شده در مركز آموزشي درماني كودكان تبريز در شمال غرب ايران طي سال هاي1393 تا 1398

زمينه. بيماري آنفلوانزا موجب طيف وسيعي از بيماري هاي تنفسي با الگوي فصلي و ناخوشي و مرگ و مير چشمگيري در كودكان مي شود. آنفلوانزا با ميزان انتقال بالا از علل بالقوه ايجاد همه گيري هاي جهاني است. بنابراين هدف از مطالعه حاضر بررسي فراواني و پيش آگهي بيماري آنفلوانزا در در كودكان بستري شده در بيمارستان كودكان شهر تبريز است. روش كار. در اين مطالعه مقطعي بيماراني كه با شك به بيماري ناشي از ويروس آنفلوانزا در مركز آموزشي درماني كودكان تبريز طي ۵ سال (۱۳۹۳-۱۳۹۸) بستري شده و PCR نمونه ترشحات حلقي آنها از نظر آنفلوانزا مثبت گزارش شده بود بررسي شدند. يافته ها. از ۱۱۴ مورد آنفلوانزا كه وارد مطالعه شدند، ۸۷ مورد (۷۷ درصد) مبتلا به زيرگروه A/H3N2 (بيشترين فراواني)، زيرگروه A/H1N1 ۲ مورد (1/8 درصد)، زيرگروه B ۲۳ مورد (20/4 درصد) و زيرگروه A بدون دسته بندي ۱ مورد (0/8 درصد) بودند. بيشترين فراواني بيماري در فصل زمستان برابر ۶۳ مورد (56/3 درصد) بود. نتيجه گيري. فراواني آنفلوانزا در كودكان شهر تبريز در طول ۵ سال، 8/95 درصد بوده كه در جنس مذكر بالاتر است. همچنين بيشترين فراواني ابتلا به آنفلوانزا در مطالعه حاضر در گروه سني ۱ تا ۵ سال مشاهده شد. ميزان مرگ و مير آنفلوانزا در كودكان طي ۵ سال گذشته 7/9 درصد بود. پيامدهاي عملي. كودكان زير ۵ سال بيشتر در معرض ابتلا به آنفلوانزا به ويژه (نوع A زيرگروه H3N2) قرار داشته و ميزان بستري و مرگ ومير بالاتري دارند كه با واكسن قابل پيشگيري است.