بررسي انطباق لبه اي كانال هاي پر شده با سراميك سرد و گوتا پركا - سيلر Endoseal MTA به روش ميكروسكوپ الكتروني

سابقه وهدف: از جمله مواد مورد استفاده براي پر كردن ريشه مي توان به سراميك سرد، گوتا پركا و اندوسيل MTA اشاره كرد. در اين پژوهش هدف ما بررسي و مقايسه انطباق لبه اي كانال هاي پر شده با سراميك سرد و گوتا پركا - سيلر اندوسيل MTA مي باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي آزمايشگاهي تعداد 20 عدد دندان تك ريشه كشيده شده انساني مورد استفاده قرار گرفتند. پس از آماده سازي كانال، دندان ها به دو گروه مساوي شامل 10 دندان تقيسم شدند. در گروه اول، سراميك سرد طبق دستور كارخانه سازنده آماده و در داخل كانال ها متراكم شدند. در گروه دوم با گوتاپركا و سيلر اندوسيل MTA به روش تراكم جانبي پر شدند. پس از يك هفته انكوباسيون برش بصورت عرضي در نمونه ها در 3 ميلي متر و 6 ميلي متر انتهايي انجام شد تا ضخامت 3 ميلي متر به دست آيد و گپ بر حسب ميكرون بين مواد پركننده ريشه و ديواره در مقطع عرضي مستقيما توسط ميكروسكوپ الكتروني در محل تماس ماده/ عاج توسط آزمون هاي آماري Pearson، Spearman، و t تست مستقل اندازه گيري شد. يافته ها: ميانگين فاصله بين مواد پر كننده ريشه و ديواره دندان در گروه اول (سراميك سرد) 2/87± 4/96 ميكرون و در گروه گوتا پركا و سيلر اندوسيل MTA  5/22± 12/03 ميكرون بود كه اين اختلاف از نظر آماري معني دار گزارش شد (P= 0.001). نتيجه‌گيري: در پر كردن كانال ريشه اي، ميزان انطباق لبه اي در دندان هاي پر شده با سراميك سرد به صورت معني داري بيشتر از گوتا پركا و سيلر اندوسيل MTA مي باشد.