بررسي فراواني خطا هاي تكنيكي در دندان هاي درمان ريشه شده به وسيله توموگرافي كامپيوتري با اشعه مخروطي

سابقه و هدف: موفقيت در درمان اندو به طور مستقيم به تشخيص صحيح و خنثي سازي ميكرو ارگانيسم ها با استفاده از روش هاي مكانيكي و شيميايي و آبچوره كامل كانال وابسته است. با توجه به اينكه خطاهاي تكنيكي ميتواند بر موفقيت درمان اثر گذار باشد و CBCT در تشخيص خطاهاي تكنيكي در دندان هاي درمان ريشه مي تواند مفيد باشد لذا، اين مطالعه با هدف، بررسي فراواني خطا هاي تكنيكي در دندان هاي درمان ريشه شده به وسيله CBCT انجام شد. مواد و روشها: در اين مطالعه توصيفي تحليلي، 1067 ريشه درمان اندو شده در كليشه هاي CBCT بررسي شد. از نمونه ها، گرافي هاي تشخيصي با كيفيت مناسب در پلن هاي كرونال و ساجيتال و آگزيال تهيه شد. خطاهاي طولي پركردگي (طول پركردگي زياد، طول پركردگي كم، پركردگي لب به لب، حباب)، خطاهاي حين آماده سازي (پرفوريشن ها، ترانسپورت، وسيله شكسته داخل كانال، كانال پيدا نشده، شكستگي عمودي ريشه بررسي و ثبت شد. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري Chi-squar، Fisher تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: در مجموع دندان هاي مورد بررسي بيشترين خطاي درمان ريشه مربوط به خطاي ترانسپورت (28.3 درصد) و كمترين خطاي مشاهده شده مربوط به زيپ كانال 0.3 درصد) گزارش شد.بيشترين ميزان خطاهاي تكنيكي در نواحي قدامي يك كانال (18.7%) و پره مولر يك كانال (4/%11) و كمترين ميزان خطاي تكنيكي در كانال باكال كانين دو كاناله (4%) و كانال لينگوال كانين دو كاناله (4%) بود. بيشترين ميزان خطاي رخ داده شامل ترانسپورت (23.8%)، پركردگي لب به لب (21.2%)، پركردگي كوتاه (21.1%) و حباب (17.8%) و كمترين ميزان خطاي رخ داده زيپ (0.3%) بود. فراواني ضايعه راديوگرافي و وسيع شدن PDL بين نواحي مختلف دنداني تفاوت معنادار داشت به ترتيب (0.005=P) (0.001 P) اما فراواني تحليل بين نواحي مختلف دنداني تفاوت معنادار نداشت. (0.11=P) نتيجه گيري: بيشترين خطا مربوط به مرحله ي پر كردن كانال ( شامل خطاهاي لب به لب، پركردگي كوتاه و حباب) بود و بيشترين دندان درگير درمورد پركردگي مربوط به دندان هاي تك كاناله قدامي و پره مولر بود و كمترين ميزان خطا مربوط به زيپ، وسيله ي شكسته و پرفوريشن توسط پست بود.