بررسي شاخص هاي پريودنتيت مزمن در افراد مبتلا به اختلال افسردگي اساسي با افراد سالم شهرايلام در سال ١٤٠٠-١٤٠١

سابقه و هدف: پريودنتيت مزمن بيماري التهابي با رشد آهسته است كه بيشتر در بالغين بروز پيدا مي كند. از طرف ديگر اختلالات رواني متعددي مثل افسردگي در ارتباط با ابتلا به برخي بيماري هاي جسمي هستند. هدف از مطالعه حاضر تعيين شاخص هاي پريودنتيت مزمن در افراد با افسردگي اساسي در مقايسه با افراد سالم در شهر ايلام در سال 1401-1400انجام شد. مواد و روشها: مطالعه حاضر يك پژوهش مقطعي و توصيفي- تحليلي است. جامعه اماري، شامل 84 بيمار داراي افسردگي اساسي مراجعه كننده به صورت بستري يا سرپايي در بخش روان پزشكي بيمارستان مصطفي(ره) شهر ايلام بود. اطلاعات از طريق فرم محقق ساخته جمع اوري شد. اين فرم داراي دو بخش شامل: اطلاعات دموگرافيك (سن، جنس، تحصيلات، محل سكونت، مدت بيماري)؛ و اطلاعات پريودنتال (شاخص پلاك، عمق پاكت، خونريزي و حد چسبندگي) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 18 و آزمون هاي ﺗﯽ ، آﻧﺎﻟﯿﺰ واريﺎﻧﺲ و ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﭘﯿﺮﺳﻮن مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: در مطالعه حاضر 84 نفر شامل بيماران افسرده(42نفر) و افراد سالم(42نفر) بررسي شدند. دو گروه از لحاظ سن و جنس تفاوت آماري معني داري نداشتند (0/05 P) شاخص هاي عمق پاكت و خونريزي باكال و پالاتال، حد چسبندگي و پلاك در بيماران افسرده بطور معنادار و قابل توجهي بالاتر بود. سن بالا، جنس زن و كاهش تحصيلات در افراد مبتلا به افسردگي بيشتر بود، اما فقط سطح تحصيلات از لحاظ آماري معني دار بود.(0/001 P). خونريزي لثه و عمق پاكت در بيماران افسرده بطور معني داري بيشتر از افراد سالم بود. (0/01 P) نتيجه گيري: به نظر مي رسد در بيماران مبتلا به اختلال افسردگي اساسي شاخص هاي پريودونتيت زن شامل خونريزي لثه و عمق پاكت بيشتر از افراد سالم است.