ادنتوژنيك ميكسوفيبروما يا ميكسوئيد نوروفيبروما؟ : گزارش يك مورد

سابقه و هدف: ادنتوژنيك ميكسوما، يك تومور ادنتوژنيك خوش خيم و ناشايع ميباشد كه حدود 3 تا 6 درصد از تومور هاي ادنتوژنيك را شامل ميشود و داراي منشا اكتومزانشيمال است. اغلب در دهه ي دوم تا چهارم زندگي ايجاد ميشود و محل شايع آن فك پايين و قسمت هاي خلفي است. درمان ضايعه، خارج كردن كامل تومور با جراحي است. گزارش مورد : بيمار دختر 17 ساله با شكايت از تورم كام از دو ماه قبل مراجعه كرده بود. در راديوگرافي پانوراميك، ضايعه اي راديولوسنت، مولتي لاكولار و منفرد، با حدود نسبتا مشخص در سمت چپ ماگزيلا مشاهده شد. ضايعه از ميدلاين تا مزيال دندان مولر دوم سمت چپ گسترش پيدا كرده بود. ضايعه به روش استئوكتومي خارج گرديد. در بررسي ميكروسكوپي ، به دليل وجود سلول هاي wavy احتمال ميكسوئيد نوروفيبروما مطرح شد. با روش ايمنوهيستوشيمي(IHC) تشخيص ميكسوئيد نوروفيبروما رد و تشخيص ادنتوژنيك ميكسوفيبروما داده شد. نتيجه گيري: در بررسي كلينيكي و راديوگرافي اين تومور، احتمال يك ضايعه غير ادنتوژنيك با منشا عصبي مطرح گرديد و در بررسي ميكروسكوپي از نمونه اكسيژنال به دليل مشاهده سلول هاي wavy شكل احتمال يك ميكسوئيد نوروفيبروما مطرح شد اما يافته هاي IHCبه نفع آن نبود. از آن جاييكه ادنتوژنيك ميكسوفيبروما يك ضايعه موضعا مهاجم مي باشد و پتانسيل عود نيز دارد بنابراين تشخيص صحيح آن از اهميت بالايي برخوردار است.