فراواني استئوآرتريت زانو و فاكتورهاي تاثيرگذار در بيماران با درد زانوي مراجعه‫كننده به بيمارستان امام‫خميني شهر اردبيل طي سال‫هاي 1400-1398‬‬‬‬‬‬

زمينه و هدف: ﻃﺮاﺣـﻲ ﺑﺮﻧﺎﻣـه ﻫـﺎي ﭘﻴﺸﮕﻴﺮي از آرﺗﺮوز زاﻧﻮ ﻣﺴﺘﻠﺰم ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻮاﻣﻞ ﺧﻄﺮﻗﺎﺑﻞ اﺻﻼح ﻣﻲ‫ ﺑﺎﺷﺪ. هدف از اين مطالعه، بررسي فراواني استئوآرتريت زانو و فاكتورهاي تاثيرگذار در بيماران مراجعه كننده با درد زانو به بيمارستان امام خميني شهر اردبيل بود. روش كار: در اين مطالعه مقطعي توصيفي تحليلي، تعداد 850 بيمار با درد زانو مراجعه كننده به درمانگاه روماتولوژي بيمارستان امام خميني شهر اردبيل طي سال هاي 1398 تا 1400 مورد مطالعه باليني و راديوگرافيك از نظر تشخيص استئوارتريت زانو توسط يك روماتولوژيست قرار گرفتند و فرم گرداوري داده ها حاوي اطلاعات مورد نياز براي تمامي بيماران با و بدون استئوآرتريت تكميل گرديد. يافته ها: از كل بيماران مورد مطالعه، در 310 نفر (36.5%) استئوارتريت زانو تشخيص داده شد كه از بين آن ها، 33.5 درصد در گروه سني ۵۰ تا ۵۹ سال، 80.6 درصد زن و 29 درصد خانه دار بودند. 39.9 درصد بيماران چاقي داشتند و 43.2 درصد آنها هيچگونه فعاليت ورزشي نداشتند. سابقه خانوادگي استئوآرتريت زانو در45.2 درصد و سابقه تعويض مفصل در خانواده در 6.1 درصد از بيماران وجود داشت. 15.8 درصد بيماران سابقه تروماي قبلي زانو داشتند و نوع توالت مورد استفاده در 90.3 درصد بيماران از نوع سنتي بود. نتيجه گيري: فراواني استئوآرتريت زانو در مطالعه حاضر مشابه با بيشتر مطالعات انجام شده داخل ايران در حد متوسط بوده و با توجه به ريسك فاكتورهاي مهم منطقه اي براي استئوآرتريت زانو در استان اردبيل، لازم است با ارائه آموزش هاي لازم و تغيير الگوهاي تغذيه اي به افراد جامعه از ميزان بروز استئوآرتريت در آينده در استان اردبيل كاسته شود.