اثر 8 هفته تمرين تناوبي شديد و عصاره زالزالك بر ميزان پروتئين‌هاي PGC-1α و TFAM عضله نعلي در رت‫هاي سالمند

زمينه و هدف: حفظ ظرفيت بيوژنز ميتوكندري در دوران سالمندي يك عامل كليدي جهت جلوگيري از پيشرفت بيماري‌هاي وابسته به سالمندي به شمار مي‌رود. هدف از اين مطالعه تعيين اثر 8 هفته تمرين تناوبي شديد و دريافت عصاره زالزالك بر بيان پروتئين هاي فعال‌كننده گيرنده تكثيري گاماي پراُكسي زوم (PGC-1α) و عامل نسخه برداري A ميتوكندريايي (TFAM) در عضله نعلي رت هاي سالمند بود. روش كار: 36 سر رت سالمند به صورت تصادفي در چهار گروه (هر گروه 9 سر) كنترل، تمرين، عصاره و تمرين+ عصاره (تركيبي) تقسيم شدند. پروتكل تمرين تناوبي شديد شامل اجراي 6 تا 9 ست 5 دقيقه اي دويدن بود كه 4 دقيقه آن با سرعت 16 متر/دقيقه و يك دقيقه پاياني هر ست با سرعت 25 متر/دقيقه با رعايت اصل اضافه بار اجرا شد. در طي مداخله، مقدار 100 ميلي‌گرم بر كيلوگرم در روز عصاره زالزالك به رت هاي گروه هاي دريافت عصاره و تركيبي داده شد. سطح پروتئين هاي  PGC-1αو TFAM در عضله نعلي با روش وسترن بلات اندازه گيري شد. يافته ها: مقادير پروتئين  PGC-1αپس از 8 هفته به ترتيب در گروه هاي تركيبي، تمرين تناوبي و سپس گروه عصاره به‫طور معناداري بالاتر از گروه كنترل بود. مقادير پروتئين  TFAMپس از 8 هفته، در گروه عصاره به طور معناداري بالاتر از گروه كنترل و در گروه هاي تمرين و تركيبي بالاتر از ساير گروه ها بود (0/05 p). نتيجه گيري: به نظر مي رسد كه اجراي تمرين تناوبي به همراه دريافت عصاره زالزالك در مقايسه با ساير مداخله ها به تنهايي، رويكرد كارآمدتري براي بهبود ظرفيت اكسايشي ميتوكندريايي است.