تاثير عصاره آبي گياه رزماري (Rosmarinus officinalis) بر بهبود بيماري پاركينسون القا شده بوسيله MPTP در موش سوري نر

زمينه و هدف: بيماري پاركينسون يك اختلال تخريب كننده نوروني پيشرونده است و شواهد روزافزوني در تأثير استرس اكسيداتيو به عنوان عامل پاتوژن پيشرفت بيماري پاركينسون وجود دارد. تركيب كارنوزيك اسيد موجود در گياه رزماري ميزان راديكال هاي آزاد مغز را كاهش داده و خطرات ناشي از بيماري هاي نورودژنراتيو مغز مانند آلزايمر را كاهش مي دهد. لذا پژوهش حاضر اثر گياه فوق بر بهبود بيماري پاركينسون را مورد بررسي قرار داده است. روش كار: در اين پژوهش از 35  سر موش سوري نر كه به پنج گروه هفت تايي تقسيم شدند استفاده شد. گروه هاي مورد بررسي شامل: گروه كنترل، گروه پاركينسون القا شده توسط سم MPTP و سه گروه درمان با عصاره آبي گياه رزماري با دوزهاي 100، 150 و 200 ميلي گرم بر كيلوگرم. نتايج با بررسي پراكسيداسيون ليپيدها، فعاليت سوپراكسيد ديسموتاز، سفتي عضلات و ميزان نگه داشتن دست بر روي سكو بر اساس سيستم هاي امتيازدهي و تست رفتاري چرخش مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته ها: درمان با رزماري با دوزهاي 150و200 ميلي گرم بر كيلوگرم ميزان فعاليت سوپراكسيد دسموتاز، تست سفتي عضلات و رفتار چرخشي حيوانات را بطور معني داري نسبت به گروه MPTP تغيير داد. همچنين دوز 200 ميلي گرم بر كيلوگرم رزماري پراكسيداسيون ليپيدي را بطور معناداري نسبت به گروه MPTP تغيير داد هر چند پراكسيداسيون ليپيدي هنوز نسبت به گروه كنترل بصورت معنادار بالا بود. نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه عصاره آبي رزماني به طور وابسته به دوز در دوز  mg/kg200 مي تواند باعث كاهش علايم پاركينسون و كنترل بيماري شود.