تاثير بيماري آلزايمر تجربي بر سلول هاي التهابي، فيبرهاي كلاژن و عروق جديد پريودنتال در رت‫هاي نر

زمينه و هدف: تمايل به افزايش خطر ابتلا به زوال عقل در بيماران مبتلا به پريودنتيت وجود دارد ولي حالت عكس آن يعني نقش بيماري آلزايمر بر بيماري پريودنتال هنوز نامشخص است، بنابراين در اين مطالعه تاثير بيماري آلزايمر تجربي بر سلول هاي التهابي پريودنتال، فيبرهاي كلاژن و عروق جديد در رت هاي نر مورد بررسي قرار گرفت. روش كار: در اين مطالعه تجربي، 16 سر رت نر نژاد ويستار در محدوده وزني 250-230 گرم، به صورت تصادفي، به 2 گروه كنترل (سالين) و گروه تحت تيمار با 3 ميلي‫گرم/ كيلوگرم استرپتوزوتوسين (تزريق دو طرفه در بطن‫هاي جانبي، با حجم10 ميكروليتر، در هر دو گروه) تقسيم شدند. پس از 4 هفته تيمار، در دو گروه آزمايش ماز آبي موريس بعمل آمد. سپس نمونه برداري از پاپيلاي اطراف دو دندان برش دهنده مركزي موش ها با بيهوشي عميق انجام شد. نمونه ها پس از ثابت شدن و تهيه بلوك پارافين، برش هاي 5 ميكروني سريالي تهيه شد. پس از رنگ آميزي هماتوكسيلين- ائوزين، ميزان سلول هاي التهابي (ائوزينوفيل، ماست سل، سلول هاي پلي مورفونوكلئر)، رگ زايي و فيبروبلاست به كمك ميكروسكوپ شمارش شدند. داده ها با نرم افزار SPSS-21 و آزمون T مستقل تحليل شد. يافته‌ها: نتايج بدست آمده نشان داد كه بيماري آلزايمر موجب افزايش سلول هاي التهابي پريودنتال، فيبرهاي كلاژن و عروق جديد در لثه موش ها مي شود كه تفاوت اين تغييرات بين گروه تجربي و كنترل در همه پارامترها معني دار بود ( p 0.00). نتيجه‌گيري: برطبق اين يافته ها بيماري آلزايمر موجب بروز و يا تشديد التهاب و افزايش نرخ بيماري هاي پريودنتال در موش مي شود و ممكن است همين اثر را هم در انسان داشته باشد.