درمان نارسايي زودرس تخمدان با سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي انساني: مقاله مروري

به از دست دادن عملكرد تخمدان قبل از 40 سالگي نارسايي زودرس تخمدان (POI) گفته مي‌شود. عوامل مختلفي از جمله ناهنجاري هاي كروموزوم X، اختلالات خود ايمني و داروهاي شيمي درماني مي تواند در پاتوژنز POI دخيل باشد. هورمون تراپي يك درمان رايج براي POI است، اما به دليل عوارض جانبي و نرخ باروري پايين، گزينه هاي درماني جايگزين مورد نياز است. در سال‌هاي اخير، پيوند سلول‌هاي بنيادي به ‌عنوان يك رويكرد درماني اميدواركننده ظاهر شده است كه اميدي براي بهبود و بازيابي عملكرد تخمدان‌ها ايجاد كرده است. سلول هاي بنيادي داراي توانايي منحصر به فرد خود نوسازي و بازسازي هستند كه آن ها را به طور بالقوه در درمان POI و ناباروري متعاقب آن موثر مي كند. انواع مختلفي از سلول هاي بنيادي براي درمان POI مورد بررسي قرار گرفته اند، از جمله سلول هاي بنيادي مزانشيمي (MSCs)، سلول هاي بنيادي از بافت هاي خارج جنيني، سلول هاي بنيادي پرتوان القايي (iPSCs) و سلول هاي بنيادي تخمدان. هدف اين مقاله ارائه مروري بر علل و گزينه‌هاي درماني POI، با تمركز ويژه بر درمان با سلول‌هاي بنيادي است كه توسط مطالعات قبلي پيشنهاد شده است.