بررسي ميكروارگانيسم‌هاي باكتريال در سپسيس قطعي نوزادي

زمينه: تشخيص و درمان مناسب سپسيس نوزادي به شناخت ارگانيسم هاي عامل آن بستگي دارد. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي انواع ميكرو ارگانيسم ها در سپسيس قطعي نوزادي انجام شده است. روش ها: سپسيس نوزادي يك بيماري عفوني جدي و همراه با مرگ و مير بالاست كه تست تشخيصي قطعي آن كشت خون است و شامل انواع زودرس (بروز علائم باليني از تولد تا روز سوم تا هفتم) و ديررس (از روز سوم تا روز بيست و هشتم) با علائم باليني خاص و بعضاً مشترك است. اين مطالعه مقطعي روي 266 نوزاد بستري شده مبتلا به عفونت قطعي خون در بيمارستان قائم (عج) مشهد از سال 1388 تا 1398 با روش نمونه گيري آسان انجام شده است. نوزادان مشكوك به عفونت باكتريال كه كشت خونشان مثبت گزارش شده بود وارد مطالعه شدند. عامل ارگانيسم باكتريال، زمان بروز سپسيس، علل اصلي مرگ و نياز به تهويه مكانيكي بررسي شد. يافته ها: 88 نوزاد عفونت قطعي زودرس و 197 نوزاد عفونت ديررس داشته اند. عامل ارگانيسم باكتريال در سپسيس زودرس در 70/1 درصد و در سپسيس ديرررس در 77/1 درصد گرم منفي بوده است. شايع ترين علل سپسيس زودرس، كلبسيلا پنومونيا 21 مورد (23/9 درصد)، استافيلوكوك اپيدرميس 16 مورد (18/2 درصد) و ايكلاي 10 مورد (11/4 درصد)، و شايع ترين علل سپسيس ديررس، كلبسيلا پنومونيا 35 مورد (25/4 درصد)، آنتروباكتر آئرژينوزا 25 مورد (18/1 درصد)، استافيلوكوك اپيدرميس 12 مورد (8/7 درصد) و ايكلاي 11 مورد (8 درصد) بودند. نتيجه گيري: كلبسيلا پنومونيا، استافيلوكوك اپيدرميس و ايكلاي 3 ارگانيسم شايع در سپسيس زودرس و كلبسيلا پنومونيا، آنتروباكتر و استافيلوكوك اپيدرميس ارگانيسم هاي شايع در سپسيس ديررس نوزادي بودند. از اين رو جهت درمان سپسيس نوزادي، مي بايست از آنتي بيوتيك هاي مناسب براي پوشش دادن اين ارگانيسم ها استفاده كرد.