مرگ‌انديشي از ديدگاه علامه طباطبايي(رحمه الله عليه) و اروين يالوم

هدف پژوهش حاضر بررسي مرگ‌انديشي از ديدگاه علامه طباطبايي و اروين يالوم است. براي بررسي اين موضوع از روش تحقيق توصيفي‌ـ‌تحليلي استفاده شده است. برخي نتايج نشان داد كه يالوم هرچند مانند برخي ديگر از متفكران وجودي‌گرا، مرگ را پايان‌بخش زندگي انسان مي‌داند، اما انديشيدن دربارۀ مرگ را براي زندگي معناآفرين و ارزش‌بخش تلقي مي‌كند. از نظر يالوم، از جمله عوامل مهمي كه انسان‌ها را متوجه مرگ (خودشان) مي‌كند، واقع‌شدن يا در مواجهۀ نزديك قرارگرفتن با مرگ، عامل زمان، بررسي دقيق رؤياها و خيال‌پردازي‌هاي فردي، وسايل كمكي مصنوعي و غيره است؛ و از جمله درمان‌هاي عملي اضطراب مرگ ايجاد اثري هنري، بودن در كنار افرادي كـه در شرف مرگ هستند و غيره مي‌باشد؛ از ديدگاه علامه طباطبايي، آن چيزي كه با مرگ از بين مي رود، همان بعد جسمي انسان مي‌باشد و آن چيزي كه باقي است و از يك نشئه به نشئۀ ديگر مي‌رود، همان بعد روحي انسان مي‌باشد. از ديدگاه او، جهان هستي از خداوند متعال نشئت گرفته و در قدرت تدبيرگرانۀ حق متعال قرار دارد.