ميدان معناشناختي واژه‌هاي «زعم، مريه و ريب» در قرآن كريم

يكي از روش‌هاي معناشناسي، نظريه ايزوتسو است كه در حوزه واژگان قرآني كاربرد دارد. ايزوتسو براي استخراج معناي واژگان، با نگاهي به معناي واژه در شعر جاهلي به تطوّر معنايي توجّه نموده و واژگان كانوني، كليدي و فرعي را مشخّص مي‌نمايد. سپس با تركيبي از هفت روش حود ، معناي واژگان را مشخّص مي‌نمايد. اين پژوهش، پس از مشخّص نمودن نوع واژگان، با روش توصيفي-تحليلي به تأثير هر واژه در ميدان معنايي پرداخته‌است. سپس معناشناسي واژگان «زعم»، «مريه» و «ريب» با استفاده از بخش‌هاي قابل پياده‌سازي نظريه ايزوتسو انجام شده ‌است. از خلال اين جستار مشخّص شد واژگان «زعم»، «مريه» و «ريب» در كاربرد قرآني به ترتيب داراي معناي اساسي «عقيده باطل»، «شكّ لجوجانه» و «شكّ كينه توزانه» است.