بهينه‌سازي دگرسپاري در تخصيص ايستگاه پايه توام با كنترل توان در شبكه‌هاي سلولي ناهمگون با دسترسي چندگانه غيرمتعامد براساس معيار انصاف تناسبي

به منظور پاسخگويي به تقاضاي فزاينده‌اي كه براي استفاده از خدمات شبكه‌هاي بي‌‌سيم سلولي نسل جديد به وجود آمده است، شبكه‌‌ي ناهمگون شامل سلول‌‌هاي كوچك راه حل نظام‌مند و مطلوبي به شمار مي‌‌رود. در اين تحقيق يك شبكه با سلول‌هاي كوچك برپايه فن‌‌آوري دسترسي چندگانه غيرمتعامد با روش حذف پي‌‌درپي تداخل را درنظر گرفته‌ايم. شبكه با سلول‌هاي كوچك، به صورت اجتناب ناپذيري با مشكل تداخل هم كانال و بار ترافيكي نامتعادل مواجه است كه اين مساله بازده انرژي و طيفي شبكه را تحت تاثير قرار مي‌‌دهد. همچنين در اين نوع از شبكه‌ها به دليل تحرك كاربر، تغيير شرايط كانال ارتباطي و تعداد زياد دگرسپاري‌‌ها، مقدار زيادي انرژي مصرف مي‌شود. بر اين اساس، اين تحقيق به بهينه‌‌سازي دگرسپاري در مسير رو به بالاي شبكه‌‌هاي شامل سلول‌‌هاي كوچك با روش دسترسي چندگانه غيرمتعامد و حذف پي در پي تداخل مي‌‌پردازد كه در عين حال كنترل توان و تخصيص ايستگاه پايه با لحاظ انصافِ تناسبي در توزيع بار ترافيكي را در نظر مي‌‌گيرد. يك مساله بهينه- سازي تركيبي با تلفيق تخصيص ايستگاه پايه و كنترل توان ارائه شده است كه به صورت همزمان توابع فايدهء سيستم و دگرسپاريِ انصاف محور را بيشينه و تابع فايدهء كنترل توان ارسالي را كمينه مي‌‌كند. مساله بهينه‌‌سازي با به كاربردن نظريه‌‌هاي بازي ائتلاف و تجزيه اوليه، حل مي‌‌شود. نتايج شبيه‌‌سازي نشان مي‌‌دهند كه الگوريتم ارائه شده در مقايسه با الگوريتم‌‌هاي ديگر از نظر تعداد دگرسپاري و انصاف عملكرد بهتري دارد به طور يكه تعداد كل دگرسپاري ها را به ميزان % 54 در مقايسه با الگوريتم بدون اعمالِ تحرك، كاهش داده و شاخص تعادل در توزيع بار را به ميزان % 32 بهبود بخشيده است.