تشخيص عيوب ياتاقان مبتني بر تحليل تصاوير ارتعاشي به روش توصيفگر آركم سيفت

ياتاقان ها اجزاي حياتي ماشين هاي دوار هستند ازاينرو در اين مقاله يك روش جديد را براي تشخيص عيوب ياتاقان ها پيشنهاد مي شود. متفاوت از ساير روش هاي كلاسيك پردازش سيگنال، روش پيشنهادي اين مقاله، سيگنال هاي ارتعاشي يك بعدي را به سيگنال دوبعدي (تصوير) تبديل مي كند، سپس از روش هاي پردازش تصوير براي تجزيه وتحليل استفاده مي شود تا به هدف طبقه بندي عيوب رخ داده در ياتاقان برسد. تصاوير تبديل شده از سيگنال هاي ارتعاشي اغلب ويژگي هاي بافت خاصي دارند و هر توصيفگر ويژگي هاي متفاوتي را استخراج مي كند كه برخي از ويژگي ها ضعيف و برخي ديگر قوي هستند. در اين مقاله به منظور استخراج ويژگي، روش حذف نقاط كليدي اضافي سيفت ( RKEM-SIFT ) استفاده شده است. علاوه براين، براي هر توصيفگر، بهترين ويژگي ها با استفاده از روش تجزيه وتحليل مؤلفه اصلي غيرخطي انتخاب مي شوند. درنهايت، ويژگي هاي انتخاب شده باهم تركيب مي شوند و براي دستيابي به بهترين عملكرد در طبقه بندي چهار روش طبقه بندي اعمال شده و بعد از مقايسه بهترين روش طبقه بندي انتخاب مي شود. عملكرد الگوريتم پيشنهادي بر روي مجموعه داده هاي بلبرينگ استاندارد دانشگاه كيس وسترن رزرو ارزيابي شده است. نتايج شبيه سازي نشان مي دهد كه روش پيشنهادي نسبت به روش هاي ديگر خطا يابي ياتاقان هاي غلتشي عملكرد بهتري دارد.