بررسي تطبيقي شيوه روايت در چهار نظريه فيلم‌نامه‌نويسي

اين پژوهش به مطالعه چهار نظريه فيلم نامه‌نويسي سيد فيلد، كريستوفر ووگلر، رابرت مك‌كي و جان تروبي پرداخته است. چارچوب نظري اين پژوهش براي مطالعه شيوه روايت بر پايه الگوهاي چهار نظريه‌ فيلم نامه نويسي است. پرسش پژوهش اين است كه چه ويژگي‌هاي مشترك و چه تمايزاتي در شيوه روايت اين چهار نظريه وجود دارد. رويكرد پژوهش حاضر كيفي و روش تحقيق تركيبي از روش‌هاي تطبيقي، توصيفي و تحليلي بوده است. اطلاعات به روش كتابخانه اي، مشاهده اي و برداشت عيني گردآوري شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد اين چهار نظريه وجوه مشترك و تمايزاتي در شيوه روايت دارند و بر مبناي استفاده از شيوه روايت سه پرده‌اي هر چهار نظريه قابل انطباق‌ است. طبق يافته‌هاي پژوهش مي‌توان شيوه روايت در الگو‌ي سيد فيلد را به دليل تمركز بيشتر فيلم نامه بر پي رنگ، يك الگوي پي رنگ محور دانست. مك‌كي بين فيلم نامه پي رنگ محور و شخصيت محور تمايز قائل نمي‌شود. از شيوه روايت در الگوهاي ووگلر و تروبي كه تمركز بيشتري بر شخصيت و تغيير آن دارند، مي‌توان به عنوان يك الگوي شخصيت محور نام برد. شيوه روايت در اين چهار نظريه جدا از اينكه چه مقدار وابستگي به درام ارسطويي دارند، شكل دهنده شيوه روايت متداول در سينماي داستاني است.