ارزيابي و پهنه بندي مخاطره روانگرايي با استفاده از مدل ويكور فازي مطالعه موردي: مخروط افكنه ليلان شمال غرب ايران

مخروط ‌افكنه‌ها از جمله مناطق مستعد وقوع مخاطرات ژئومورفولوژيكي هستند. يكي از اين مخاطرات روانگرايي مي‌باشد كه هدف اصلي اين پژوهش بررسي اين پديده در سطح مخروط ‌افكنه ليلان واقع در شمال غرب ايران بوده است. جهت تهيه نقشه پتانسيل خطر وقوع روانگرايي از مدل تركيبي FUZZY VIKOR و تكنيك GIS استفاده شده است. پارامترهاي مورد استفاده در اين تحقيق عبارت بودند از: شيب، عمق آب زيرزميني، نوع خاك و لرزه‌خيزي. لايه‌هاي اطلاعاتي هر يك از اين پارامترها در محيط نرم‌افزار ArcGIS تهيه شدند. در ادامه جهت استانداردسازي لايه‌ها از مدل فازي استفاده گرديد. در پايان وزن دهي پارامترها با روش ويكور انجام شد. نتايج وزن دهي پارامترها با روش ويكور نشان داد كه دو پارامتر خاك و عمق آب زيرزميني به ترتيب با وزن 0.442، 0.236 بيشترين ضريب اهميت را كسب كرده‌اند كه نشان‌دهنده اهميت اين پارامترها در خطر وقوع روانگرايي در سطح منطقه مي‌باشد. نقشه نهايي با هم‌پوشاني لايه‌ها و ضرب وزن نهايي معيارها در هر لايه در 5 طبقه از پتانسيل خيلي كم تا خيلي زياد تهيه گرديد. نتايج بررسي مساحت هر يك از طبقات خطر نشان داد كه 0.28 درصد از مساحت منطقه در طبقه خيلي زياد و 70 درصد نيز در طبقه زياد از نظر خطر وقوع روانگرايي قرار دارد. به‌طور عمده مناطق با پتانسيل خطر بالا در قسمت‌هاي پايين‌دست منطقه قرار دارند. اين مناطق از نظر عمق آب زيرزميني، بافت خاك و شيب مستعد وقوع خطر روانگرايي مي‌باشند.