بررسي و پهنه‌بندي فرونشست زمين در دشت اردبيل با استفاده از تحليل مدل چند معياره آراس

يكي از مخاطراتي كه طي سال هاي اخير در بسيار از مناطق دنيا به خصوص ايران رخ داده، مخاطرات ناشي از فرونشست است. دشت اردبيل نيز، در طي چند سال اخير با افت شديد سطح آب زيرزميني مواجه بوده كه اين عامل سبب گرديده تا اين منطقه در معرض وقوع مخاطره فرونشست قرار گيرد. لذا، هدف اين پژوهش بررسي و تحليل مهم‌ترين عوامل دخيل در ايجاد خطر فرونشست دشت اردبيل و مشخص كردن سطوح مستعد كه احتمالاً در آينده نزديك درگير فرونشست خواهند شد. هدف از اين پژوهش در مرحله اول ارزيابي فرونشست با استفاده از تكنيك تداخل سنجي راداري در محيط نرم افزار Sarscape، با بهره‌ از قابليت تصاوير A1_Sentinel در بازه زماني 2016 و 2021 و همچنين در ادامه، نسبت به پهنه بندي مناطق مستعد با الگوريتم چند معياره Aras درمحيط نرم افزار Edrisiاقدام گرديد .نتايج مطالعه حاضر نشان داد مقدار بين صفر تا 22 ميلي متر فرونشست در محدوده مورد مطالعه ايجاد شده است كه بيشترين ميزان فرونشست در بخش مركزي و سپس در بخش شرقي و شمال‌شرقي متمركز است. با توجه به نتايج حاصل از پهنه‌بندي خطر فرونشست؛ معيارهاي افت سطح آب، فاصله از رودخانه، زمين شناسي،كاربري اراضي به ترتيب با ضريب وزني 0.221، 0.166، 0.152 و 0.147، مهم ترين عوامل دخيل در ايجاد خطر فرونشست محدوده مطالعاتي بوده و به ترتيب 267.41 و 403.21 كيلومتر مربع از محدوده داراي احتمال خطر بسيار زياد و زياد مي باشد. در نهايت مي توان گفت مهمترين عامل اصلي دخيل در افزايش مقدار و پتانسيل فرونشت دشت اردبيل، بهره ي بي رويه از آب هاي زيرزميني و افت سطح آب است.