تأثير تعارض نقش، عدم امنيت شغلي و بدبيني بر عملكرد شغلي كاركنان انستيتو پاستور ايران با نقش ميانجي پنهان‌سازي دانش و رهبري تحول‌آفرين

زمينه و هدف: هدف اصلي اين پژوهش بررسي تأثير تعارض نقش، عدم امنيت شغلي و بدبيني بر عملكرد شغلي كاركنان با نقش ميانجي پنهان‌سازي دانش و نقش تعديل‌كنندگي رهبري تحول‌آفرين است. روش: پژوهش حاضر از منظر هدف، كاربردي و از نظر روش، از نوع زمينه‌يابي (هم‌بستگي) و از حيث گردآوري داده‌ها از نوع پژوهش‌هاي ميداني و با ابزار پرسش‌نامه استاندارد و مقدار آلفاي كرونباخ برابر با 0.855 است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه كاركنان انستيتو پاستور ايران به تعداد 765 نفر است كه با استفاده از فرمول كوكران تعداد 256 نفر به شيوه نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. يافته‌ها: يافته‌ها با استفاده از مدل‌يابي معادلات ساختاري به كمك نرم‌افزار اسمارت‌پي‌ال‌اس نشان داد تعارض نقش، عدم امنيت شغلي و بدبيني بر پنهان‌سازي دانش كاركنان انستيتو پاستور ايران تأثير مستقيم دارد. پنهان‌سازي دانش بر عملكرد شغلي كاركنان انستيتو پاستور ايران تأثير معكوس دارد. نتايج: نتايج پژوهش نشان داد عدم امنيت شغلي بر پنهان‌سازي دانش كاركنان انستيتو پاستور ايران با نقش تعديل‌كنندگي رهبري تحول‌آفرين تأثير دارد. هم‌چنين بين تعارض نقش بر عملكرد شغلي با نقش ميانجي پنهان‌سازي دانش؛ عدم امنيت شغلي بر عملكرد شغلي با نقش ميانجي پنهان‌سازي دانش؛ بدبيني بر عملكرد شغلي با نقش ميانجي پنهان‌سازي دانش؛ تعارض نقش بر پنهان‌سازي دانش با نقش تعديل‌كنندگي رهبري تحول‌آفرين و بدبيني بر پنهان‌سازي دانش با نقش تعديل‌كنندگي رهبري تحول‌آفرين رابطه‌اي مشاهده نشد.