تأثير يادگيري سازماني و شكوفايي بر رفتارهاي فرامسئوليتي با نقش واسطه‌اي مشاركت كاركنان زن

زمينه و هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسي تأثير يادگيري سازماني و شكوفايي بر رفتارهاي فرامسئوليتي با در نظر گرفتن نقش واسطه‌اي مشاركت و شكوفايي كاركنان زن است. روش:  اين پژوهش از نوع توصيفي-پيمايشي و كاربردي است. جامعه آماري شامل زنان شاغل در 50 سازمان دولتي استان همدان است كه تعداد 221 نفر با استفاده از روش طبقه‌اي به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسش‌نامه‌هاي استاندارد مشاركت كاركنان اكرامي و همكاران (1389)، يادگيري سازماني احمدي و همكاران (2013)، پرسش‌نامه شكوفايي كاركنان داينر و همكاران (2010) و رفتارهاي فرامسئوليتي مك كرا و كاستا (2002) استفاده شد. روايي پرسش‌نامه‌ها بر اساس روايي سازه، تشخيصي، واگرا، همگرا و شاخص HTMT و پايايي آن با ضريب آلفاي كرونباخ بررسي شده است. آزمون مدل پژوهش بر اساس روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم‌افزار اسمارت پي‌ال‌اس انجام گرفت. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد يادگيري سازماني بر مشاركت كاركنان زن و رفتارهاي فرامسئوليتي تأثير مثبت دارد. شكوفايي و مشاركت كاركنان زن بر رفتارهاي فرامسئوليتي آنان تأثير مثبت دارد. هم‌چنين مشاركت كاركنان زن در ارتباط بين يادگيري سازماني و رفتارهاي فرامسئوليتي از نقش واسطه‌اي برخوردار است. ولي تأثير شكوفايي كاركنان زن بر مشاركت آنان معني‌دار نيست. هم‌چنين نقش واسطه‌اي مشاركت كاركنان زن در ارتباط بين شكوفايي كاركنان و رفتارهاي فرامسئوليتي معني‌دار نيست. نتايج: مطابق با نتايج، مديران و برنامه‌ريزان مي‌توانند نيازهاي آموزشي كاركنان را شناسايي كرده و با ايجاد فرصت كسب مهارت و تجارب‌ها و شكوفايي زنان، اين نيازها را رفع و توانايي‌ها و مهارت و مشاركت كاركنان و متقابلاً رفتار فرامسئوليتي كاركنان زن را ارتقاء بخشند.