عوامل مؤثر بر قابليت‌هاي مديريت استعداد سربازان وظيفه نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران با بهره‌گيري از نقشه‌شناختي

زمينه و هدف: هدف اين پژوهش، بررسي عوامل مؤثر بر قابليت‌هاي مديريت استعداد سربازان وظيفه است. روش: مطالعه از لحاظ ماهيت آميخته (كيفي و كمّي) است. جامعه آماري اين پژوهش، جمعي از فرماندهان و افسران ارشد آموزشي نيروهاي مسلح و روش نمونه‌گيري، نظام‌مند و از نوع گلوله برفي است. در بخش كيفي از روش نظريه داده‌بنياد براي تحليل بهره گرفته شد. گردآوري داده‌ها از طريق مصاحبه عميق با خبرگان تا رسيدن به حد اشباع نظري ادامه يافت و با انجام 32 مصاحبه اشباع نظري اتفاق افتاد. سپس، از طريق پرسش‌نامه و منطق فازي، ماتريس نفوذ شاخص‌ها مشخص شد و با استفاده از روش نقشه‌شناختي ماتريس به‌دست‌آمده تحليل شد. اين مرحله با مشاركت 12 تن از خبرگان و با بهره‌گيري از نرم‌افزارهاي Pajek و FCMappers صورت پذيرفت. يافته‌ها: بر اساس مصاحبه‌هاي تخصصي انجام شده با خبرگان و به‌كارگيري الگوي داده‌بنياد، 35 مؤلفه اصلي مديريت استعداد كاركنان وظيفه نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران شناسايي شد. پس از آن با استفاده از روش نقشه‌شناختي فازي مؤلفه‌هاي شناسايي شده مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: اين پژوهش منتج به ارائه الگويي براي توسعه قابليت‌هاي مديريت استعداد سربازان وظيفه شد و روابط علت و معلولي بين عوامل شناسايي‌شده، تعيين شد و اثرگذاري و اثرپذيري و نيز مركزيت (ميزان اهميت) هر‌يك از شاخص‌ها مشخص شد.