تحليل حساسيت اثر نسبي پارامترهاي ترافيكي، جغرافيايي و محيطي بر ميزان انتشار آلاينده‌هاي خطرناك از خودروهاي سواري (مطالعه موردي :شهر تهران)

اين پژوهش به منظور تعيين ميزان و نحوه تاثير انواع پارامترهاي ترافيكي، جغرافيايي و محيطي بر انتشار آلاينده‌هاي خطرناك و سمي انجام شده است. در اين مطالعه موردي به منظور نيل به هدف مذكور ضمن برقراري يك تصاعد حسابي در دامنه ورودي‌ها، هر يك از پارامترهاي ورودي به صورت نقطه‌اي در اختيار مدل تخمين انتشار IVE قرار گرفته‌ است. در ادامه و جهت تعيين ميزان حساسيت انتشار آلاينده‌هاي خطرناك از اگزوز خودروهاي سواري نسبت به عوامل ورودي، از مدل رگرسيون خطي استفاده شده است. نتايج اين پژوهش نشان داد كه تاثيرگذارترين عامل بر افزايش انتشار آلاينده‌هاي بوتادين، استالدهيد و فرمالدهيد با ضرايب تعيين 0/71، 0/68 و 0/66 ميانگين سن ناوگان خودروهاي سواري است. اين در حالي است كه بر اساس يافته‌هاي اين فعاليت پژوهشي، مهم‌ترين و اثرگذارترين عامل افزايش انتشار آلاينده‌هاي آمونياك و بنزن به ترتيب با ضرايب تعيين 0/90 و 1/00، شيب جاده و مقدار بنزن موجود در سوخت است. با بررسي روند تغييرات ميزان انتشار آلاينده‌ها تحت تاثير مقادير مختلف پارامترهاي ترافيكي، جغرافيايي و محيطي مي‌توان مقادير بهينه هر يك از اين عوامل را به منظور حداقل‌سازي ميزان انتشار ارزيابي نمود. با توجه به نتايج به دست‌آمده، نوسازي ناوگان خودروهاي سواري، بهبود كيفيت سوخت و احداث جاده‌هايي با شيب ملايم مي‌تواند به عنوان راهكاري مناسب در جهت كاهش انتشار آلاينده‌هاي سمي در شهر تهران در نظر گرفته شود.