تاثير درجه نفوذ و دما بر روي مشخصات عملكردي قير

در مقاله حاضر، تاثير تغييرات درجه نفوذ و دما بر روي مشخصات عملكردي قيرها مورد بررسي تجربي قرار گرفت. در اين راستا اطمينان حاصل شد كه قيرها از يك ماده اوليه و يك فرايند اكسيداسيون ثابت و در زمان هاي مختلف از راكتور برداشت شده باشند تا نوع ماده اوليه تاثيري بر روي نتايج آزمون نداشته باشد. آزمايش ها بر روي قير با درجه نفوذهاي مختلف 35، 40، 50، 55 و 60 (دهم ميليمتر) انجام گرفتند. تاثير تغييرات درجه نفوذ و دما بر روي پارامترهاي مختلف كيفي قير از جمله مشخصات قير در دماهاي بالا و متوسط، پس از پيرشدگي اوليه و پيرشدگي طولاني مدت با استفاده از آزمايش هاي بررسي رفتار رئولوژي به وسيله رئومتر برشي ديناميكي، پيرشدگي اوليه با آون لايه نازك متحرك و پيرشدگي ثانويه با محفظه تحت فشار مورد بررسي قرار گرفت و نمودارهاي مقايسه اي مربوطه رسم گرديد. نتايج نشان مي دهند كه مقاومت شيارافتادگي يا تغيير شكل ماندگار قير در هر دو حالت قير اوليه و قير پسماند فرايند پيرشدگي لايه نازك، با افزايش دما در يك قير با درجه نفوذ ثابت و همچنين افزايش درجه نفوذ در يك دماي ثابت، كاهش مي يابد و تغييرات شاخص ترك خوردگي ناشي از خستگي در قير پسماند حاصل از فرايند پيرشدگي لايه نازك و فرايند پيرشدگي تحت فشار با افزايش دما در يك قير با درجه نفوذ ثابت و همچنين افزايش درجه نفوذ در يك دماي ثابت، كاهش مي يابد.