شناسايي و اولويت‌بندي اقدامات كاهنده شكست اجراي خط‌مشي‌هاي سازمان راهداري حمل‌ونقل جاده‌اي بر اساس تكنيك واكاوي حالات نقص و اثرات آن با به‌كارگيري روش AHP و TOPSIS فازي

امروزه اجراي خط‌مشي‌هاي سازمان راهداري حمل‌ونقل جاده‌اي كشور باهدف حركت به سمت شناسايي رفع نقاط پرحادثه در جاده‌هاي مواصلاتي و ايجاد نقطه امن در جابه‌جايي كالا و مسافر و جلوگيري از اتلاف منابع انجام مي‌شود. خط‌مشي يعني مسيري براي حركت و منظور از اجراي خط‌مشي، فعاليت‌هايي است كه به طور مستقيم آن را به انجام مي‌رساند. اقدامات متعددي منجر به كاهش شكست در اجراي خط‌مشي سازمان مي‌شود. در اين پژوهش به شناسايي و رتبه‌بندي اين عوامل پرداخته شده است. اين پژوهش كاربردي  و از حيث راهبرد، پيمايشي است. جامعه  تحقيق را 12 نفر از مديران سازمان تشكيل داده‌اند كه از طريق نمونه‌گيري غيرتصادفي و هدفمند انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوري داده‌ها، مصاحبه و پرسش‌نامه است و جهت تحليل داده‌ها از تكنيك FMEA و رويكرد تلفيقي AHP و TOPSIS فازي استفاده شده است. بر اساس يافته‌ها اقدامات مؤثر در كاهش شكست اجراي خط‌مشي‌هاي سازمان راهداري عبارتند از: برون‌سپاري، توجه به نيازها و شرايط هر منطقه در مرحله تدوين خط‌مشي‌ها، آموزش اثربخش مجريان خط‌مشي‌ها، ايجاد انگيزه در بين مجريان خط‌مشي‌ها. باتوجه‌به يافته‌هاي تحقيق لازم است كه سازمان بيش‌ازپيش با برنامه‌ريزي دقيق و تغيير رويكرد مديران نسبت به ايجاد و تقويت ساختار واحدها توجه نمايد.