رتبه‌بندي كيفيت و ايمني جاده‌ها با استفاده از منطق فازي و مدل تصميم‌گيري چند معياره

هدف پژوهش حاضر، شناسايي و بررسي عوامل دخيل در كيفيت و ايمني جاده‌ها است تا بتوان از طريق محاسبه ميزان تاثير هر يك از عوامل، نسبت به رتبه بندي و مقايسه كيفي جاده‌ها اقدام نمود. رتبه بندي جاده‌ها، امكان برنامه ريزي‌ براي توسعه، كاهش تصادفات، شناسايي نقاط ضعف، قوت و ميزان انحراف از مشخصات استانداردهاي جاده‌ها را فراهم مي آورد. در اين پژوهش براي شناسايي شاخص‌هاي مرتبط با شرايط واقعي كنترل ساخت‌ و‌‌ ساز جاده‌ها در ايران بر اساس استانداردهاي ملي موجود و نيز استفاده از تجربيات متخصصين در اين زمينه، با استفاده از روش دلفي، تعداد 9 مولفه به عنوان مهمترين عوامل موثر بر كيفيت و ايمني جاده‌ها شناسايي و استخراج گرديد. سپس اطلاعات مربوط به هر يك از آن 9 مولفه در محورهاي اصلي جاده‌هاي منتهي به شهر زنجان به روش فازي جمع آوري و توسط مدل تصميم گيري چند معياره به روش تاپسيس، رتبه بندي جاده‌ها انجام و بهترين گزينه انتخاب شد. در مرحله بعد، ارتباط كيفيت جاده‌ها با آمار تصادفات رانندگي بررسي گرديد و نتيجه نشان مي دهد كه با افزايش كيفيت جاده ها به مراتب از شدت و تعداد تصادفات كاسته مي شود.