نقش قرباني شدن توسط همسالان و پيوند با مدرسه در پيش‌بيني افكار خودكشي‌گرايانه دختران نوجوان

مقدمه‌: تغييرات خاص دوران نوجواني‌، آن‌ها را نسبت به تجربه افكار و رفتارهاي خودكشي‌گرايانه آسيب‌پذيرتر مي‌كند‌. پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش قرباني شدن توسط همسالان و پيوند با مدرسه در پيش‌بيني افكار خودكشي‌گرايانه دختران نوجوان انجام شد. روش كار‌: پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه اين پژوهش شامل كليه دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر اهواز بودند كه در سال تحصيلي 400 - 1399 مشغول به تحصيل بودند. نمونه مورد مطالعه تعداد 343 دانش‌آموز دختر بود كه به شيوه نمونه‌گيري در دسترس در پژوهش شركت كردند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسش‌نامه‌هاي افكار خودكشي‌گرايانه بك‌‌، قلدري ايلي نويز و پيوند با مدرسه استفاده شد. داده‌هاي پژوهش با روش ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه تحليل شدند. يافته ها: يافته‌ها نشان داد كه بين قرباني شدن توسط همسالان و افكار خودكشي‌گرايانه رابطه مثبت و معني‌‌داري وجود دارد (0.01 P ) هم‌چنين بين پيوند با مدرسه و افكار خودكشي‌گرايانه رابطه منفي و معني‌‌داري وجود دارد (0.01 P) نتايج رگرسيون چندگانه نشان داد كه 21 درصد از واريانس افكار خودكشي به‌وسيله قرباني شدن توسط همسالان و پيوند با مدرسه تبيين مي‌شود. نتيجه‌گيري: قرباني شدن توسط همسالان و پيوند با مدرسه توان پيش‌بيني افكار خودكشي‌گرايانه دختران نوجوان را دارد. لذا پيشنهاد مي‌شود كه مشاوران جهت كاهش افكار خودكشي‌گرايانه و بهبود سلامت روان نوجوانان نقش اين متغيرها را در نظر بگيرند.