مقايسه اثربخشي توان بخشي شناختي و مهارت عاطفي اجتماعي بر ارتقاي نظريه ذهن دركودكان اتيسم

پژوهش حاضر، مقايسه اثربخشي توان بخشي شناختي و مهارت عاطفي اجتماعي بر ارتقاي نظريه ذهن دركودكان اتيسم، در حيطه تحقيقات مقطعي و كاربردي بود. روش شبه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بود. از 45 نفر دانش‌آموز معرفي شده مدرسه پيامبر اعظم منطقه5 و كانون مادران ياريگر توانجويان اتيسم (ميتا) منطقه6 تهران در سال(1399-1398) با تكميل پرسش‌نامه سنجش دامنه اتيسم جامعه‌اي 30 نفري با عملكرد بالا در گروه نمونه 30 نفري به روش تصادفي طبقه‌اي در دو گروه آموزش و يك گروه كنترل (هر گروه 10 نفر)، جايگزين شدند.گروه آزمايشي اول با برنامه هوشمند توانبخشي شناختي بازشناسي هيجاني صورت وِ گروه آزمايشي دوم با آموزش مهارت‌هاي عاطفي اجتماعي آموزش ديدند. گروه سوم آموزشي دريافت نكردند. نتايج آماري حاصل از تحليل كوواريانس چندمتغيري (مانكوا) و آزمون تعقيبي شفه نشان داد، ميزان نظريه ذهن در كودكان اتيسم بعد از اعمال تنها توانبخشي شناختي افزايش يافته است و هر دو گروه نسبت به گروه كنترل داراي ميانگين بالاتري در سطوح نظريه ذهن كل بودند. گروه‌هاي آزمايش يك (توانبخشي شناختي) نسبت به گروه كنترل داراي ميانگين بالاتري در سطح 1، 2 و نظريه ذهن كل بودند و اختلاف ميانگين‌ها در سطح 0.05 معني‌دار شد.  گروه آزمايش دوم (مهارت عاطفي اجتماعي) نسبت به گروه كنترل داراي ميانگين بالاتري در سطح 3 بودند و اختلاف ميانگين‌ها در سطح 0.05 معني‌دار شد. مي‌توان نتيجه گرفت توانبخشي شناختي روش مداخله‌اي مناسب براي مربيان و درمانگران كودكان اتيسم براي ارتقاي نظريه ذهن مي‌باشد.