تاثير برنامه آموزش ادراك ديداري - شنيداري بر مهارت روان‌ خواني و درك مطلب دانش‌ آموزان نارساخوان

با توجه به اينكه كودكان نارساخوان بيش از كودكاني كه خواننده هاي متوسط يا بالاتر از متوسط اند، در روان خواني و درك مطلب مشكل دارند، لذا هدف از اين پژوهش تاثير برنامه آموزش ادراك ديداري - شنيداري بر مهارت روان خواني و درك مطلب دانش آموزان نارساخوان بود. در اين پژوهش كاربردي از طرح پژوهش، تك آزمودني و از نوع طرح چند خط پايه اي با آزمودني هاي مختلف استفاده شد. جامعه آماري مورد بررسي در اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان با اختلال خواندن در پايه دوم ابتدايي كه در سال تحصيلي 99-1398 به مركز اختلالات يادگيري سلامت شهرستان تنكابن مراجعه نمودند بود. نمونه شامل سه نفر دانش آموز با اختلال خواندن است كه به شيوه در دسترس  انتخاب شدند كه در مدارس مختلف مشغول تحصيل بودند. ابتدا آزمون وكسلر كودكان WISC-IV، آزمون خواندن و نارساخواني (نما) و آزمون محقق ساخته درك مطلب تكميل شد. برگزاري جلسات توسط پژوهشگر انجام شد، پس از اتمام جلسه پانزدهم، و 1 ماه پس از آن (به منظور بررسي پايداري اثر بخشي برنامه آموزشي) پرسشنامه ها مجدداً توسط كودكان هر دو گروه تكميل شد. نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش ادراك ديداري- شنيداري مهارت روان خواني و درك مطلب را در همه آزمودني ها ارتقا داده است. بنابراين به نظر مي رسد كه برنامه آموزش ادراك ديداري شنيداري روش مداخله مناسبي براي بهبود روان خواني و درك مطلب است ، بنابراين  مي توان در كنار ساير برنامه هاي مداخله اي و درماني اثر بخش از اين برنامه  را براي ارتقاء سلامت دانش آموزان نارساخوان استفاده نمود.