اولويت بندي راهكارهاي توسعه مشاركت فرابخشي در ورزش دانش آموزي با استفاده از مدل تفسيري – ساختاري

پژوهش حاضر با هدف اولويت ‌بندي راهكارهاي توسعه مشاركتهاي فرابخشي در ورزش دانش ‌آموزي با استفاده از روشهاي كيفي دلفي و غربالگري فازي و روش كمي مدل سازي تفسيري- ساختاري انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر گردآوري داده ‌ها توصيفي از نوع پيمايشي است. براي انجام دادن پژوهش ابتدا با روش كيفي دلفي 23 راهكار توسعه مشاركتهاي فرابخشي در ورزش دانش ‌آموزي از طريق تحليل محتواي ادبيات موجود و 15 مصاحبۀ انجام ‌شده با خبرگان استخراج شد و با به ‌كارگيري روش غربالگري فازي 22 راهكار مورد تأييد خبرگان استخراج شد. پس از آن با روش كمي مدل ‌سازي تفسيري- ساختاري روابط ميان راهكارهاي توسعه مشاركت تعيين و به ‌صورت يكپارچه تحليل شده است. در نهايت به منظور خوشه بندي راهكارها از روش  MICMAC استفاده شده و نتايج نشان داده است كه سه راهكار «فراهم كردن زيرساختهاي قانوني مشاركت در سه سطح كلان، سازماني و محلي»، «تعريف و تفهيم مشاركت در سطح كلان به منظور ايجاد شرايط تسهيل ‌كننده، تشويقي و حمايتي» و «ايجاد معاونت تربيت بدني در ساختار ادارات آموزش و پرورش» از تأثيرگذارترين راهكارهاي توسعه مشاركتهاي فرابخشي در ورزش دانش ‌آموزي به شمار مي ‌آيند. بنابراين توسعه مطلوب مشاركت فرابخشي در ورزش دانش آموزي مستلزم فراهم كردن اين سه دسته زيرساخت است كه با درگيرشدن همه گروهها امكان ‌پذير است.