بررسي مضمون و مترادفات آن از منظر شاعران سبك هندي با تكيه بر غزليات عرفي شيرازي، طالب آملي، كليم كاشاني و صائب تبريزي

مضمون و مترادفات آن، ازجمله كليدواژه‌‌هاي اصلي مورد استفادۀ شاعران سبك هندي است؛ تا جايي‌‌كه ساختن مضامين تازه و بكر در محدودۀ يك بيت، يكي از موضوعاتي است كه بيشترين اهميت را نزد شاعران اين سبك دارد و جاي همۀ موضوعات شعري را مي‌‌گيرد؛ با وجود اين، سخنان منسجم و روشني از مختصات و ماهيت اين اصطلاحات در سروده‌‌هاي اين شاعران ديده نمي‌شود. اين پژوهش با رويكرد متن‌محور و با رهيافتي توصيفي-تحليلي، با مطالعه و دقيق‌شدن در ديوان غزليات چهار شاعر معروف سبك هندي: صائب تبريزي، كليم كاشاني، عرفي شيرازي و طالب آملي، و استناد به سخن خودِ شاعران به‌عنوان منبع اصلي پژوهش، در پيِ يافتنِ مختصات و ماهيت مضمون و مترادفات آن از منظر شاعران مورد است. براساس آنچه از سخن شاعران موردنظر حاصل مي‌‌شود، مضمون و مترادفات آن، شبكه‌‌اي از پيوندها و ارتباطات ميان واژگان يك بيت است كه با تلاش زياد و كشف تناسبات لفظي و معنوي حاصل مي‌‌شود و ازاين‌رو، درك و فهم آن بسيار دشوار است؛ علاوه‌براين، مضمون و مترادفات آن، بيان سخن به شكلي تازه و بكر است كه به‌واسطۀ تفكر و انديشۀ فراوان و دقيق‌شدن در همۀ عناصر هستي، زندگي عادي و اجزاي طبيعت به‌دست مي‌‌آيد و به‌همين‌سبب، باعث خلق لذت هنري براي شاعر و مخاطبان او مي‌‌شود.