مساحي و بررسي متغيرهاي زيست‌سنجي صنوبركاري‌هاي استان گيلان

به‌منظور برنامه‌ريزي و بهبود تصميم‌گيري‌هاي مديريتي براي توسعۀ زراعت چوب در استان گيلان، مشخصه‌هاي سطح، پراكنش و متغيرهاي زيست‌سنجي درختان صنوبر اين استان به تفكيك هر شهرستان اندازه‌گيري شد. براي اجراي اين تحقيق، ابتدا از طريق عمليات ميداني، عرصۀ صنوبركاري‌ها با استفاده از سيستم موقعيت‌ياب جهاني (GPS) به‌صورت صددرصد برداشت شد. سپس در هر قطعه صنوبركاري به‌ازاي هر مساحت 2000 متر مربعي، نُه پايه درخت مياني براي متغيرهاي زيست‌سنجي اندازه‌گيري شد. نمودار همبستگي مشخصه‌هاي سطح و رويش درختان با شاخص‌هاي اقليمي و خاك نيز تعيين شد. براساس يافته‌هاي پژوهش، سطح كل صنوبركاري‌هاي استان گيلان 12179 هكتار در سال 1398 و بيشترين آن مربوط به شهرستان صومعه‌سرا با 6944 هكتار است كه شامل 11.8 درصد سطح شهرستان مي‌شود. اين شهرستان با بيشترين تعداد و حجم در رتبۀ اول كشت درختان صنوبر قرار دارد. سه شهرستان آستارا، املش و فومن كمترين سطح صنوبركاري را در استان دارند. بيشترين ميانگين سني درختان در شهرستان‌هاي رودبار و طوالش و كمترين ميانگين سني و تعداد درختان در شهرستان فومن به‌دست آمد. مشخصه‌هاي تعداد كل درختان، حجم و سطح صنوبركاري بيشترين ضريب همبستگي را با شاخص‌هاي اقليمي و متغير نيتروژن كل نشان دادند. يافته‌هاي اين پژوهش مي‌تواند اطلاعات مبنايي باارزشي براي استفاده در پايش سطح صنوبركاري‌ها، برنامه‌ريزي‌ها و تصميم‌گيري‌هاي مديريتي و شناخت مناطق مستعد صنوبركاري در زمينۀ زراعت چوب در استان گيلان و كشور باشد.