تبيين تجارب علل مرگ مادران باردار در كم‌برخوردارترين استان كشور؛ يك مطالعه كيفي

مقدمه: بارداري فرايندي طبيعي در زندگي زنان است كه نتيجه طبيعي آن تولد فرزند است. در اين بين، سرنوشت بارداري مي‌تواند به مرگ ختم شود؛ لذا، بررسي عميق عوامل مؤثر در كاهش شاخص مرگ‌و‌مير مادر به‌علل بارداري و عوارض زايمان مي‌تواند سهم بسزايي در ارتقاي برنامه‌هاي مراقبت مادران باردار ايفا كند.روش كار: اين مطالعه كيفي در سال 1400، در حوزه بهداشت دانشگاه علوم پزشكي زاهدان انجام شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از مصاحبه‌هاي عميق نيمه‌ساختاريافته استفاده‌ شد. براي ارزيابي درستي و قابليت اطمينان در مطالعه حاضر، از 4 شاخص شامل اطمينان‌پذيري، اعتبار و مقبوليت، قابليت تصديق (تأييد‌پذيري) و انتقال‌پذيري استفاده شد. براي ‌تحليل، از روش محتوا استفاده شد.يافته‌ها: در اين پژوهش، 27 نفر وارد مطالعه شدند. تعداد 67 مفهوم اوليه به‌ دست آمد. در تحليل مصاحبه‌ها در مرحله كدگذاري، 6 طبقه فرعي و در نهايت، 3 طبقه اصلي (عوامل فردي، عوامل اجتماعي مؤثر بر سلامت و ارائه خدمات) استخراج شد.نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج مطالعه، ارائه خدمات سلامت مطلوب نبود. به‌منظور كاهش مؤثر مرگ مادران به‌دلايل بارداري و عوارض زايمان، نياز است كه علاوه بر كميت، به كيفيت مراقبت‌هاي قبل از زايمان، حين زايمان و پس از زايمان توجه ويژه شود و حساس‌سازي لازم با در نظر گرفتن آموزش‌هاي هدفمند انجام شود. افزايش كيفيت مراقبت‌هاي بارداري، ارتقاي كيفيت مشاوره تنظيم خانواده و بهبود مهارت و افزايش آگاهي كادر پزشكي و مامايي در زمينه مراقبت‌هاي پس از زايمان، از اقدامات مهم مؤثر در كاهش مرگ‌و‌مير مادران خواهد بود.