بررسي اثر سميت سلولي استفاده هم‌زمان نانوذرات Ag/ZnO و كوركومين بر رده‌ سلولي سرطان پستان MCF7

مقدمه: سرطان دومين علت مرگ‌ومير است. استفاده از سيستم دارو‌رساني نوين با رساندن دارو به محل تومور و جلوگيري از ورود آن به بافت‌هاي طبيعي بدن از ضروريات به شمار مي‌رود. نانوذرات اكسيد فلزات به‌عنوان يكي از كانديداي مؤثر درمان سرطان مورد توجه قرار گرفته است. از اين رو، مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر سميت سلولي استفاده هم‌زمان نانوذرات Ag/ZnO و كوركومين بر رده‌ سلول سرطان پستان (Michigan Cancer Foundation-7: MCF7) انجام شد.روش كار: به‌منظور بررسي اثرات سينرژيستي نـانوذرات نقره-اكسيد روي و كوركومين از روش رنگ‌سـنجي MTT اسـتفاده شد. سلول‌‌ها با غلظت‌هاي مختلف نـانوذرات نقره-اكسيد روي و كوركومين شامل 3/9، 7/8، 15/62، 31/25، 62/5، ۱۲۵، ۲۵۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ ميكروگرم بر ميلي‌ليتر طي زمان ۲۴ و ۴۸ ساعت و با 3 بار تكرار انكوبه شدند. براي مشاهده اثرات سينرژيستي هركدام از اين غلظت‌ها از نسبت‌هاي ۱ به ۱، 0/5 به 0/5 و 0/25 به 0/75 نانوذرات نقره-اكسيد روي و كوركومين استفاده شد. توان زيستي سلول‌هاي تيمارشده با دارو به شكل نسبت درصد جذب نوري فورمازون توليدي تعيين و در منحني دوبعدي نـشان داده شد.يافته‌ها: تأثير نانوذره Ag/ZnO به‌تنهايي بر ميزان زنده‌ماني سلول‌هاي سرطاني اختلاف معني‌داري با كوركومين داشت. همچنين، در بررسي هم‌زمان نانوذره Ag/ZnO و كوركومين سميت سلولي بسيار بيشتري نسبت به Ag/ZnO به‌صورت تنها ديده شد.نتيجه گيري: به‌طوركلي، استفاده هم‌زمان داروي شيمي‌درماني و نانوذره منجر به كاهش غلظت داروي شيمي‌درماني مصرفي مي‌شود.