شماره ركورد
1350293
عنوان مقاله
ارتباط بين پليمورفيسم در ژنXRCC7 (G6721T) و خطر ابتلا به بيماري مالتيپل اسكلروزيس؛ مطالعه مورديشاهدي
پديد آورندگان
جهان تيغ ، دانيال دانشگاه سيستان و بلوچستان - مركز تحقيقات ژنتيك در بيماري هاي غيرواگير، دانشكده علوم - گروه زيستشناسي , مقتدري ، علي دانشگاه علوم پزشكي زاهدان - گروه مغز و اعصاب , نارويي نژاد ، مهرناز دانشگاه علوم پزشكي زاهدان - مركز تحقيقات ژنتيك در بيماريهاي غيرواگير - گروه ژنتيك مولكولي
از صفحه
87
تا صفحه
92
كليدواژه
مالتيپل اسكلروزيس , پليمورفيسم تكنوكلئوتيدي , XRCC7
چكيده فارسي
مقدمه: ژن XRCC7 كدكننده زيرواحد كاتاليزوري پروتئين كيناز فعالشده با DNA (DNA-PKcs)، يكي از ژنها مهم در ترميم شكستگيهاي دورشتهايDNA (DSBs) است. فرض بر اين است كه نقص عملكرد ژن ترميم DNA عامل خطر اصلي در بيماريهاي تخريبكننده نورون مختلف باشد. تأثير پليمورفيسم XRCC7 G6721T (rs7003908) بر روي تنظيم ويرايش كه باعث بيثباتي mRNA ميشود، پيشنهاد شده است؛ از اين رو، مطالعه حاضر با هدف بررسي ارتباط احتمالي بين پليمورفيسم XRCC7 G6721T و حساسيت به MS در نمونهاي از جمعيت ايراني انجام شد.روش كار: اين مطالعه مورديشاهدي روي 113 بيمار مبتلا به MS در مقابل 122 فرد سالم انجام شد. تجزيهوتحليل ژنوتيپ پليمورفيسم XRCC7 G6721T با استفاده از تكنيك PCR-RFLP انجام شد. دادهها در نرمافزار SPSS نسخه 20 با آزمونهاي آماري در سطح معناداري 0/05 تجزيهوتحليل شدند.يافتهها: تفاوت آماري معنيداري در فراواني ژنوتيپي TT بين افراد مورد و شاهد مشاهده شد (0/03=P). فراواني ژنوتيپي پليمورفيسم XRCC7 G6721T در بيماران MS در مقايسه با گروه كنترل، تحت مدلهاي ژنتيكي غالب و مغلوب، تفاوت معنيداري نداشت؛ علاوه بر اين، آلل T عامل خطر براي بيماري MS بود (0/02=P).نتيجهگيري: نتايج ما شواهدي را براي ارتباط احتمالي بين پليمورفيسم ژن XRCC7 و بروز بيماري MS در جمعيت ايراني فراهم ميكند؛ البته براي تأييد نتايج اين تحقيق، به مطالعات بيشتر با افزايش حجم نمونه نياز است.
عنوان نشريه
مجله دانشگاه علوم پزشكي خراسان شمالي
عنوان نشريه
مجله دانشگاه علوم پزشكي خراسان شمالي
لينک به اين مدرک