ارتباط سلامت دهان با خطرسقوط سالمندان تحت درمان با همودياليز

سابقه و هدف: بهداشت نامناسب دهان و دندان و سقوط از مشكلات رايج در دوره سالمندي مي‌باشند. اين مطالعه با هدف تعيين ارتباط بين سلامت دهان و دندان با خطر سقوط در سالمندان تحت درمان با همودياليز انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي، 400 نفر از سالمندان تحت درمان با همودياليز در بيمارستان‌هاي دانشگاه علوم پزشكي مازندران در سال 1398 با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه‌هاي جمعيت شناختي، «شاخص ارزيابي سلامت دهان سالمندان» (GOHAI)، «ارزيابي خطر سقوط مورس» بود كه با پرسش شفاهي توسط محقق تكميل شد. داده‌ها در نرم‌افزار آماري SPSS21 و با آزمون‌هاي مجذور كاي و رگرسيون لجستيك تك متغيره و چند متغيره، در سطح معني‌داري 0/05 P تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها: 400 نفر با ميانگين سني 69.18 ± 6.42 سال در مطالعه شركت داشتند و زنان (50/3 درصد) بودند. ميانگين نمره سلامت دهان 5/3± 41/5 و خطر سقوط 31/4 ± 72/15 به‌دست آمد (0/001 P) نتايج حاصل از آناليز مدل تك‌متغيره رگرسيون لجستيك نشان داد وضعيت تعداد دندان 10 و نمره سلامت دهان 43/5، ارتباط معني‌داري با خطر سقوط دارد(P=0.031). در افراد با تعداد دندان 10 در مقايسه با افراد با تعداد دندان 10، شانس خطر سقوط 1/44 برابر بيش‌تر است. همچنين در افراد با نمره سلامت دهان 43/5، در مقايسه با موارد با نمره بيش‌تر، شانس خطر سقوط 1/64 برابر بيش‌تر است. استنتاج: هر چه سالمندان از سلامت دهان‌ و دندان كم‌تري برخوردار باشند احتمال‌خطر سقوط در آن‌ها افزايش مي‌يابد. پيشنهاد مي‌شود در برنامه‌ريزي و اجراي اقدامات پيشگيري‌كننده، توجه به‌سلامت دهان و دندان و ويزيت‌هاي دوره‌اي دندانپزشكي در دستور كار قرار گيرد.