مقايسه اثر پيشگيرانه فني تويين و لوتيراستام بر تشنج بعد از شانت گذاري در كودكان مبتلا به هيدروسفالوس

سابقه و هدف: هيدروسفالوس از بيماري‌هاي شايع كودكي است و تشنج در اين بيماران ممكن است به دنبال عمل جراحي شانت رخ دهد. در اين مطالعه اثر پيشگيرانه فني‌تويين در برابر لوتيراستام در كودكان مبتلا به هيدروسفالوس شانت‌گذاري شده در يك مركز ارجاعي بيماري‌هاي جراحي مغزكودكان مقايسه شده است. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه كوهورت تركيبي (هيستوريكال و آينده‌نگر)، تمامي كودكان هيدروسفال زير 15 سال كه طي سال‌هاي 1399-1395 به علت هيدروسفالي تحت كارگذاري شانت ونتريكولوپريتونئال قرار گرفته بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. محل انجام مطالعه بيمارستان نمازي، بيمارستان ارجاعي جراحي مغز و اعصاب كودكان در جنوب غرب ايران بود. يافته‌ها: در اين مطالعه 74 كودك بيمار در گروه فني‌توئين و 47 نفر در گروه لوتيراستام ارزيابي شدند. ميانگين سن و توزيع جنسي كودكان بين گروه فني‌توئين و لوتيراستام (تفاوت معني‌داري نداشت (0/753=P) و (0/851=P). در پيگيري‌‌هاي انجام شده 13 بيمار در گروه لوتيراستام و 10 نفر در گروه فني‌توئين دچار تشنج پس از ترخيص شدند. اين تفاوت در رخداد تشنج بين دو گروه از نظر آماري در حد مرزي معني‌داري بود (0/046=P). استنتاج: براساس نتايج اين مطالعه فني‌توئين تاثير بهتري به نسبت لوتيراستام در كنترل تشنج در بيماران با هيدروسفالوس كه تحت كارگذاري شانت وننريكولوپريتونئال قرار گرفته بودند دارد و با توجه به شناخته‌تر بودن ويژگي‌هاي فارماكوديناميك و فارماكوكينتيك مي‌تواند همچنان از داروهاي مناسب مورد استفاده براي پيش‌گيري از تشنج در روزهاي اول بعد از شانت‌گذاري براي كودكان مبتلا به هيدروسفالوس باشد.