اثر محافظتي ژل رويال و تمرين هوازي بر فشار اكسايشي كارديوميوسيت‌هاي موش‌هاي صحرايي چاق

سابقه و هدف: چاقي منجر به تغييرات متابوليكي مختلفي مي شود و ممكن است باعث ناهنجاري در ساختار و عملكرد قلب شود. هدف از مطالعه حاضر بررسي ژل رويال (RJ) و تمرين هوازي بر استرس اكسيداتيو كارديوميوسيت‌هاي موش‌هاي صحرايي چاق ناشي از رژيم غذايي پرچرب بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، 45 موش صحرايي نر به طور تصادفي به پنج گروه (9=n): رژيم غذايي نرمال (ND)، رژيم غذايي پرچرب (HFD)، رژيم غذايي پرچرب+تمرين (HFDT)، رژيم غذايي پرچرب+ژل رويال (HFDRJ) و رژيم غذايي پرچرب+تمرين+ژل رويال (HFDTRJ) تقسيم شدند. گروه‌هاي مكمل، طي دوره مداخله روزانه 100 ميلي‌گرم RJ (به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن) رقيق شده در آب مقطر را به صورت خوراكي دريافت كردند. برنامه تمرين هوازي شامل دويدن روي تردميل با شدت 60-50 درصد اكسيژن مصرفي (VO2max)، پنج روز در هفته به مدت هشت هفته بود. يافته‌ها: بيان ژن Nrf2 و HO-1 در گروه‌هاي HFDT (به‌ترتيب P=0.049 وP=0.029 )، HFDRJ (به‌ترتيب P=0.000 وP=0.041) و HFDTRJ (به‌ترتيب P=0.000 وP=0.000) افزايش معني‌داري داشت. اين افزايش درگروه‌هاي HFDTRJ نسبت به HFDT (به‌ترتيب P=0.039 و P=0.003) و HFDRJ (به‌ترتيبP=0.038 و P=0.002) نيز مشاهده شد. همچنين كاهش معني‌داري در مقادير مالون‌دي‌آلدئيد (MDA) (P=0.001)، افزايش معني‌دار ميزان سوپراكسيد ديسموتاز (SOD)، گلوتاتيون پراكسيداز GPX و كاتالاز (CAT) در گروه‌هاي HFDT، HFDRJ و HFDTRJ نسبت به گروه HFD و گروه HFDTRJ نسبت به گروه‌هاي HFDT، HFDRJ مشاهده شد(0/001=P). استنتاج: RJ همراه با تمرين هوازي ممكن است از طريق تنظيم افزايشي مسير Nrf2/HO-1 و بهبود وضعيت اكسيداني، بتواند آسيب كارديوميوسيت‌هاي ناشي از HFD را مهار كند.