اثر بخشي برنامه حمايتي- آموزشي مبتني بر مدل مراقبتي كوپ بر تاب آوري مراقبين خانوادگي بيماران مبتلا به نارسايي قلبي: يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده

سابقه و هدف: نارسايي قلبي، تاب‌آوري بيماران و مراقبين خانوادگي آن‌ها را تحت تاثير قرار مي‌دهد. اين مطالعه با هدف تعيين اثربخشي برنامه حمايتي-آموزشي مبتني بر مدل مراقبتي كوپ بر تاب‌آوري مراقبين خانوادگي بيماران مبتلا به نارسايي قلبي انجام شد.مواد و روش‌ها: اين مطالعه كارآزمايي باليني در سال 1-1400 روي 90 نفر از مراقبين بيماران مبتلا به نارسايي قلبي در بيمارستان قلب دكتر چمران اصفهان انجام شد. نمونه‌ها به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمون(45) و كنترل(45) قرار گرفتند و گروه آزمون به 9 گروه پنج نفري تقسيم شد. گروه آزمون، مداخله مبتني بر مدل كوپ را طي6 جلسه آموزشي دريافت كردند و گروه كنترل، آموزش‌هاي روتين دريافت كردند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و تاب‌آوري كانر و ديويدسون قبل، بلافاصله و سه ماه بعد از مداخله با آزمون‌هاي آماري تجزيه و تحليل شدند.يافته‌ها: متغير جنس بين دو گروه آزمون وكنترل معني‌دار بود(0/05 P) ولي تأثير اين مخدوشگر بر متغيرتاب‌آوري معني‌دار نبود(0/05 P). در گروه آزمون، ميانگين فراواني نمره تاب‌آوري بلافاصله 9/56±80/71 و سه ماه بعد از مداخله 85/96±6/96 بيش‌تر از قبل 16/09±64/80 بود(0/05 P). در گروه كنترل، ميانگين فراواني نمره تاب‌آوري بلافاصله 15/29±70/04 و سه ماه بعد از مداخله 13/71±66/29 كم‌تراز قبل از مداخله 16/95±71/69 بود(0/05 P). در گروه آزمون بلافاصله و سه ماه بعد از مداخله تاب‌آوري افزايش و در گروه كنترل بلافاصله و سه ماه بعد از مداخله تاب‌آوري كاهش يافت.استنتاج: با توجه به تاثيرگذاري مدل كوپ بر افزايش و حفظ تاب‌آوري در مراقبين، پيشنهاد مي‌شود كه مديران بيمارستان‌ها و صاحب نظران حرفه پرستاري اين مدل را جهت افزايش آگاهي و دانش مراقبين در مراقبت از خود و بيمارشان مدنظر قرار دهند.