بررسي ترجمه‌هاي قرآن از منظر توجه به آهنگ آيات در ترجمه؛ موردپژوهي: سوره مرسلات

No English title

يكي از زيبايي­هاي حيرت­انگيز قرآن كريم، آهنگ خاص آيات آن است. از آن­جا كه اين خصيصه بيشتر در سوره­هاي مكي ديده مي­شود، شايد بتوان آن را يكي از وجوه اعجاز قرآن دانست. با اين حال، اين زيبايي تا حد زيادي در ترجمه از بين مي­رود و هيچ­كس حتي مترجماني كه قرآن را منظوم ترجمه كرده­اند، نمي­توانند مدعي شوند كه تمام زيبايي آهنگ آن را حفظ كرده­اند يا كلامي همتاي آن در زبان مقصد ارائه داده­اند. اما برخي مترجمان قرآن كريم، به اين امر مهم توجه داشته و تلاش نموده­اند تا آياتي را كه لحن سريع و كوتاه دارند، به همين شيوه در ترجمه انتقال دهند. پژوهش پيش­ رو، ترجمه 14 آيه ابتدايي سوره مرسلات را ميان سه تن از اين مترجمان بررسي مي­كند. از ميان ترجمه­هاي منثور قرآن، ترجمه رضايي و برزي و از ميان ترجمه­هاي منظوم، ترجمه تشكري مبناي اين پژوهش است. پس از بررسي معلوم مي­شود كه هر سه نفر تا حد زيادي خوب عمل كرده­اند؛ با اين حال، ترجمه برزي ويژگي­هايي دارد كه آن را اندكي برتر از دو ترجمه ديگر نشان مي­دهد.

No English abstract