عوامل بازدارنده و تسهيل‌كننده آموزش به بيمار از نظر پرستاران رابط آموزش بيمار در بيمارستان شهيد محمدي بندرعباس

مقدمه: از آنجايي كه آموزش به بيمار، يك استراتژي پايدار در جهت كاهش خطرات بهداشتي درماني و افزايش كيفيت زندگي بيماران است، شناسايي عوامل تأثيرگذار در اين فرآيند، كمك‌كننده خواهد بود. اين مطالعه با هدف تعيين عوامل بازدارنده و تسهيل‌كننده آموزش به بيمار از ديدگاه پرستاران مسئول آموزش انجام شد. روش‌ها: در اين پژوهش توصيفي مقطعي بر روي كليه پرستاران شاغل مسئول آموزش به بيمار در بيمارستان شهيد محمدي بندرعباس در سال 1399 انجام شد. پرسشنامه محقق‌ساخته شامل مشخصات فردي، عوامل تسهيل‌كننده و عوامل بازدارنده بود. اعتبار علمي از روش اعتبار محتوا تعيين شد. براي تعيين اعتماد علمي ابزار، از آزمون مجدد استفاده كه ضريب همبستگي آن 93 درصد بود. سوالات با مقياس ليكرت، تنظيم و داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و آزمون‌هاي آماري توصيفي، تحليل شدند. يافته‌ها: مهم‌ترين عوامل تسهيل‌كننده، به ترتيب تخصيص امتياز ويژه براي انجام آموزش به بيمار براي پرستاران (75 درصد)، اختصاص زماني خاص براي آموزش به بيمار (66.7 درصد)، مشاركت بيمار در برنامه‌ريزي و اجراي آموزش (63.9 درصد) بود. مهم‌ترين عوامل بازدارنده شامل، نداشتن دانش و مهارت براي شناخت نيازهاي يادگيري بيمار (75 درصد)، كمبود وقت آموزش‌دهنده (75 درصد)، عدم آمادگي جسمي و روحي بيمار (58.3 درصد) ناتواني در برقراري ارتباط مناسب با بيمار و خانواده وي (56.3 درصد). كم ‌اهميت‌ترين تسهيل‌كننده، ارائه سمينار در مورد استراتژي‌هاي آموزش و كم اهميت‌ترين بازدارنده نيز تفاوت جنسيت آموزش‌دهنده با بيمار بود. نتيجه‌گيري: با توجه به تعدد عوامل تسهيل‌كننده و بازدارنده آموزش بيمار، در نظرگرفتن نظرات مجريان و ذي‌نفعان در طراحي فرآيند آموزش مي‌تواند راه‌گشا باشد.