بررسي عوامل استرس‌زاي آموزش بالين دانشجويان مامايي دانشگاه آزاد اسلامي خراسان شمالي

مقدمه: خدمات رشته مامايي دربردارنده سلامت جامعه است. داﻧﺸﺠﻮيﺎن اين رشته ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺗﻨﺶ‌ﻫﺎي ﻣﺤﯿﻂ آﻣﻮزﺷﯽ در ﻣﻌﺮض تنش‌هاي ﻣﺤﯿﻂ ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ هم ﻗﺮار دارﻧﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻫﻤﻴﺖ آﻣـﻮزش ﻣﺎﻣﺎﻳﻲ، ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ ﻫﺪف تعيين ﻋﻮاﻣﻞ استرس زا در آﻣﻮزش ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن ﻣﺎﻣـﺎﻳﻲ اﻧﺠﺎم ﮔﺮديد. روش‌ها: اين مطالعه‌ي مقطعي به صورت مبتني بر هدف در پاييز 1400 انجام شد. اﺑﺰارﻫﺎي ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺷﺎﻣﻞ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ‌ي اﻃﻼﻋﺎت ﻓﺮدي و ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ‌ي ﺑﺮرﺳﯽ ﻋﻮاﻣﻞ ﺗﻨﺶ‌زا در آﻣﻮزش بالين ﺷﺎﻣﻞ ﻋﻮاﻣﻞ ﺗﻨﺶزا در ﻫﺸﺖ ﺣﯿﻄﻪ بود كه بين 85 دانشجوي مامايي استان خراسان شمالي، توزيع گرديد. سپس داده‌ها از طريـق نـرم‌افـزار آماريSPSS  و شاخص‌هاي آماري ميانگين و انحراف معيار و توزيع فراواني و كاي اسكوئر تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها:از 85 دانشجو، 80 نفر پرسشنامه‌ها را تكميل كردند. عوامل استرس‌زاي بالين به صورت كلي با نمره 189 در رتبه استرس كم قرار گرفت. حيطه‌هاي احساسات ناخوشايند و تجربيات باليني، بيمار، محيط آموزشي، مهارت دانشجو به ترتيب با نمرات 196، 145، 174و 171 در رتبه با استرس كم و حيطه‌هاي ﻣﺮﺑﯽ ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ و تجربيات باليني با نمرات 225 و 254 در رتبه با استرس متوسط و حيطه‌ي شخصيت دانشجو با نمره 132 در رتبه بدون استرس قرار گرفت. نتيجه‌گيري: با توجه به ميزان استرس بالاتر در حيطه‌هاي مربي باليني و تجربيات بالين، بـراي كـاهش تنش لازم اسـت، با منابع تنش‌زا مقابله شده تـا دانشجويان بتوانند پس از فراغت از تحصيل به عنوان يك نيروي با ثبـات و كارآمـد بـه انجـام وظايف بپردازنـد.