بررسي نقش مكانيسم‌هاي دفاعي نابالغ در صفات سه‌گانه تاريك شخصيت

مقدمه: بعضي از صفات و ويژگي ‌هاي شخصيتي به صورت «زير آستانه اي باليني» هستند كه شدت آن ‌ها در فرد به اندازه اختلالات شخصيت باليني نيستند؛ اما مي ‌توانند باعث ناهنجاري ‌هاي متعددي گردند. هدف: هدف مطالعه حاضر، بررسي رابطه و نقش مكانيسم ‌هاي دفاعي نابالغ در پيش بيني صفات سه ‌گانه تاريك شخصيت بود. روش: مطالعه حاضر از نوع توصيفي- تحليلي به روش مقطعي بود. جامعه پژوهش شامل مراجعين مراكز بهداشتي شهر سنندج در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بودند. از اين مراجعين، ۲۸۲ نفر به صورت نمونه ‌گيري در دسترس به عنوان جمعيت نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش مقياس مكانيسم دفاعي اندروز (۱۹۹۳) و مقياس صفات تاريك شخصيت پولهاوس (۲۰۲۱) بود. داده ‌ها با استفاده از روش همبستگي پيرسون، معادلات ساختاري و رگرسيون گام ‌به ‌گام به كمك نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ و Amos نسخه ۲۶ تحليل شد. يافته ‌ها: نتايج نشان داد كه ميان مكانيسم ‌هاي دفاعي نابالغ با سه ‌گانه تاريك شخصيت رابطه معناداري وجود دارد (۰/۰۵≥P). همچنين نتايج مدل ساختاري نشان داد مكانيسم دفاعي نابالغ ۸۱ درصد از صفات تاريك را تبيين مي ‌كنند. مطابق نتايج رگرسيون به ترتيب لايه‌سازي (P≤۰/۰۱ ،β=۰/۲۷۱)، ناارزنده سازي (P≤۰/۰۱ ،β=۰/۱۶۸) و همه ‌تواني (P≤۰/۰۵ ،β=۰/۱۴۲) بهتر از مكانيسم ‌هاي دفاعي ديگر صفات سه‌گانه تاريك شخصيت را پيش‌بيني نمودند. نتيجه ‌گيري: استفاده از مكانيسم ‌هاي دفاعي نابالغ مي ‌تواند ويژگي ‌هاي تاريك شخصيت را پيش ‌بيني نمايد. با شناخت تأثير مكانيسم‌هاي دفاعي بر ويژگي ‌هاي شخصيت و تمركز بر آموزش هاي رواني و كمك به خودآگاه نمودن آن‌ها، مي ‌توان انتظار داشت كه ويژگي ‌هاي تاريك شخصيت نيز كاهش يابند.