اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر بهزيستي روانشناختي افراد داراي سوءمصرف مواد مخدر

مقدمه: سوءمصرف مواد مخدر يكي از مشكلات بهداشتي، اجتماعي و اقتصادي مهم در بسياري از كشورها است، كه جهان در سه دهه اخير با آمارهاي تكان دهنده شيوع آن در جامعه مواجه شده است. هدف: هدف اين مطالعه بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر بهزيستي روانشناختي افراد داراي سوءمصرف مواد مخدر بود. روش: پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش‌ آزمون- پس‌ آزمون همراه با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه افراد داراي سوءمصرف مواد مخدر در مراكز ترك اعتياد طي سال هاي ۱۳۹۶ الي ۱۳۹۸ در شهر كرمانشاه بود. تعداد ۶۰ نفر به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمايش و كنترل (هر گروه ۳۰ نفر) به‌صورت تصادفي جايدهي شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه بهزيستي روانشناختي ريف (۱۹۸۹) و مداخله ۸ جلسه‌اي آموزش مهارت هاي زندگي خليلان و افلاكي فر (۱۳۹۵) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌ افزار SPSS نسخه ۲۸ و تحليل كواريانس چندمتغيره تحليل شد. يافته‌ ها: يافته‌ ها نشان داد كه آموزش مهارت هاي زندگي بر ابعاد بهزيستي روانشناختي در مراحل پس‌آزمون و پيگيري تأثير معنادار داشته است (۰/۰۵ P). براساس نتايج براي شش بعد بهزيستي روانشناختي يعني استقلال، تسلط بر محيط، رشد شخصي، ارتباط مثبت با ديگران، هدفمندي در زندگي و پذيرش خود به ترتيب ۰/۲۴، ۰/۳۰، ۰/۳۱، ۰/۴۹، ۰/۶۷ و ۰/۳۹ در تفاوت ميانگين گروه‌ ها ناشي از اثر مداخله بوده است. نتيجه گيري: براساس نتايج آموزش مهارت هاي زندگي سبب افزايش تسلط بر خود و كاهش نگرش مثبت به مصرف مواد مخدر در افراد شد؛ بنابراين با فراگيري آموزش مهارت هاي زندگي مي توان تسلط محيطي، استقلال و ساير سازه هاي بهزيستي روانشناختي در افراد را ارتقا داد.