تبيين فرايند شكل‌گيري امنيت رواني زنان مطلقه: يك پژوهش كيفي

مقدمه: جدايي بين زوجين يكي از ويژگي‌هاي پيوندهاي زناشويي است. پس از جدايي براي زوجين شرايطي متفاوت و آميخته با تنش شكل مي‌گيرد كه ممكن است براي زنان كمي شديدتر باشد. شناخت عوامل تعديل كننده اين شرايط مي‌تواند به مديريت اين دوران كمك شاياني نمايد. هدف: اين پژوهش با هدف تبيين فرايند شكل‌ گيري امنيت رواني زنان مطلقه به روش كيفي انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر كيفي و به شيوه پديدارشناسي انجام شد. جامعه آماري زنان مطلقه شهرستان الشتر در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بود، كه حداقل شش ماه و حداكثر ۴ سال از طلاق آن ها گذشته باشد. تعداد ۱۸ نفر به روش نمونه‌ گيري هدفمند انتخاب و از مصاحبه نيمه ساختاريافته جهت گردآوري داده‌ ها استفاده شد. به منظور تسهيل در فرآيند كدگذاري و تحليل از نرم‌ افزار مكس‌ كيودي‌اي استفاده شد. يافته‌ ها: مطابق يافته‌ها عوامل تاثيرگذار در شكل گيري امنيت رواني زنان مطلقه عبارتند از: الف) عوامل زمينه ساز ب) عوامل آشكارساز ج) عوامل تدوام‌ بخش د) عوامل تثبيت كننده كه در مجموع اين عوامل باعث ايجاد تاثيرات بدني و جسمي، تاثيرات رواني و خلقي، تاثيرات شناختي و تاثيرات رفتاري شده كه زمينه ايجاد امنيت رواني در زنان مطلقه را ايجاد مي‌كند. نتيجه‌ گيري: امنيت رواني در زنان مطلقه يك متغير چند بعدي است و عوامل متعددي در فرايند شكل گيري اين فرايند نقش دارند. شناسايي اين عوامل در محيط ‌ها، فرهنگ‌ها و جوامع مختلف مي‌تواند متفاوت باشد كه مي‌توان با شناخت آن‌ها اقدامات لازم و موثر در راستاي بهبود و ارتقاي امنيت رواني زنان مطلقه را تنظيم و ايجاد نمود.